Adaptive methods for photorealistic image synthesis

Fotogerçekçi imaj sentezlemede kullanılan ışık yayılımı simülasyonu algoritmalarında verimli örnekleme çözülememiş bir problemdir. Bu tezde öncelikle ışık yayılımı simülasyonunun temellerini ve verimli örneklemeye engel olan zorlukları açıklıyoruz. Bu zorluklara çare olmaya aday olan bir yaklaşım olan uyarlanabilir önem örnekleme üzerinde duruyoruz. Bunun için, daha önce yayınlanmış, uyarlanabilir önem örneklemeyi mümkün kılan ışık yolu yöneltme metodlarını inceliyoruz. Bu yöneltme metodlarının çoğunun sadece sahne yüzeylerindeki noktalara gelen radyansı yaklaşık olarak değerlendirdiği ve bu yaklaşık değere göre örnekler oluşturduğunu belirtiyoruz. Bu yaklaşım, ışığı her yöne dağıtan yüzeyler için göreceli olarak iyi çalışsa da, bu yolla oluşturulan örnekler parlak yüzeyler için işe yaramaz hale gelebiliyor, çünkü parlak materyaller bakış açısına bağlı olduğundan, gelen ışığın sadece belli bir kısmı yansıyor. Bu tezde, daha önce yayınlanmış ağaç tabanlı bir yöneltme metoduna, bakış açısına bağlı ışık yayılımını hesaba katması için yapılan basit bir ilaveyi sunuyoruz. Önceki metodda olduğu gibi, sahne uzayı uyarlamalı olarak bölgelere bölünüyor. Her bölgeye, gelen radyansı kaydeden bir dörtlü ağaç iliştiriliyor. Bizim metodumuzda bu dörtlü ağaçlar sadece ışığı her yöne dağıtan yüzeyler için kullanılıyor. Ek olarak, her bölgeye, bakış yönlerinin uzayını bölen, ve gelen radyansı kaydeden dörtlü ağaçlar içeren bir dörtlü ağaç iliştiriyoruz. Bu dörtlü ağaçlar da parlak yüzeyler için kullanılıyor. Yaptığımız ilaveyle, çok sayıda parlak yüzey bulunduran sahnelerde iyileşmeler ve bakış açısına bağlı ışık yayılımı bulundurmayan sahnelerde asgari düzeyde ek hafıza kullanımı gözlemliyoruz.