Fotovoltaik panellerin nanoakışkan ile soğutularak verime etkilerinin deneysel olarak incelenmesi

Bu tez çalışmasında, PV panellerde ısınmadan kaynaklı kayıpları azaltmak ve panel verimini arttırmak amacıyla nanoakışkanla soğutma çalışması gerçekleştirilmiştir. PV panellerin arka yüzeyine döşenen bakır borulardan akışkan geçirerek panelin sıcaklığını düşürmek suretiyle yapılan çalışma su ve nanoakışkanlarla tekrar edilmiştir. Nanoakışkan olarak hacimce %1, %0,1 ve %0,01 partikül içeren Al2O3 ve TiO2 kullanılmıştır. Yapılan testlerde iki özdeş güneş paneli aynı anda kullanılmış olup testlere başlamadan önce iki özdeş panel aynı anda çalıştırılıp akım ve gerilim değerlerini eşitleyecek bir katsayı belirlenmiştir. Bu katsayının belirlenme amacı üretimden kaynaklanan paneller arasındaki güç farkını bertaraf etmektir. Daha sonra soğutma sistemi çalıştırılıp panellerden çıkan akım ve gerilim değerleri kaydedilmiştir. Alınan ölçümlere göre soğutulan panelde gerilimin arttığı ve bu artışın su, Al2O3 (%0,01), Al2O3 (%0,1), Al2O3 (%1), TiO2 (%0,01), TiO2 (%0,1), TiO2 (%1) için sırasıyla %7,58, %8,19, %7,71, %7,92, %8,34, %7,97 ve %8,13 şeklinde olduğu görülmüştür. Panel verimleri incelendiğinde Su için ortalama %7,30 daha fazla verim sağlanırken Al2O3 (%0,01), (%0,1), (%1) için sırasıyla %7,32, %6,89, %7,55 ve TiO2 (%0,01), (%0,1), (%1) için ise sırasıyla %8,17, %7,39, %8,32 şeklinde gerçekleşmiştir. Değerler incelendiğinde TiO2 nanoakışkanının Al2O3 nanoakışkanından daha fazla verim sağladığı görülmektedir. Akışkanlarım hacim fraksiyonları incelendiğinde %0,01 ile %1 partikül içeren nanoakışkanların verim değerlerinin birbirine yakın olduğu, %0,1 partikül içeren nanoakışkanın verim değerinin diğerlerinden düşük olduğu gözlemlenmiştir. Yapılan testler neticesinde optimum nanoakışkan yüzdesinin %0,01 olduğu belirlenmiştir.