İkinci dalga Amerikan feminist ütopik/distopik romanlarına Foucaultcu bir yaklaşım

Bu çalışma, kadın ve erkek bireylerin arasındaki güç ilişkilerini irdelemeyi amaçlamıştır. Eşit olmayan güç dağılımı tarih boyunca çok tartışılan bir konu oluşturmuştur. Bireylerin eşit güce sahip olmayışı, kadınların farklı dönemlerde eşitlik için başkaldırılarına sebep olmuştur. Fransız filozof, teorisyen ve tarihçi Michel Foucault, 1975 yılında yazmış olduğu Hapishanin Doğuşu ve 1976 yılında yazdığı Cinselliğin Tarihi adlı kitabının ilk bölümünde güç ilişkilerini ele almıştır. Bu eserlerde Foucault, iktidarın devamlılığını sağlayabilmesi için bireyleri gözetim ve kontrol altında tutarak itaatkar bedenler yaratmanın amaçlandığını anlatmaktadır. Foucault'nun teorisine göre evlerde, okullarda, hastanelerde, hapishanelerde ve benzeri kurumlarda uygulanan farklı disiplin yöntemleriyle iktidar kontrolü elinde tutarak, disiplin uygulanan bireyleri kendi normları çerçevesinde şekillendirmeyi amaçlamaktadır. Foucault'nun güç teorisi bireyler için baskıcı olsa da, Foucault gücün baskıcı yapısının yanı sıra özgürleştirici bir yapıya sahip olduğunu iddia etmektedir. Foucault bunun nedenin, gücün sahip olunan bir olgu olmayıp, değişkenlik gösterebileceğini ve direnişlerin sayesinde gücün bireyler için özgürleştirici bir olgu haline geldiğini dile getirir. Dolayısıyla, bu tezde, Foucault'nun güç teorisini göz önünde bulundurarak, Joanna Russ'un 1975 yılında yazmış olduğu Dişi Kadın ve Marge Piercy'in 1976 yılında yazmış olduğu Zamanın Kıyısındaki Kadın adlı romanları ütopya ve distopya bağlamları da göz önünde bulundurarak incelenmiştir. Dişi Kadın ve Zamanın Kıyısındaki Kadın romanları Foucault'nun güç teorisiyle bağdaşmaktadır. Her iki roman da kadınların disiplin mekanizması altında nasıl ezildiklerini göstermekte ve bu kadınların maruz kaldıkları baskıya başkaldırarak güç ilişkilerini değiştirebileceklerini kanıtlamıştır.