Ulusötesi toplumsal cinsiyet karşıtı hareketin çerçeveleme stratejileri üzerine: Mobilizasyonun "yeni" dili

Son yıllarda dünya, toplumsal cinsiyet ideolojisine ve toplumsal cinsiyet teorisine karşı örgütlenen, toplumsal cinsiyet karşıtı (anti-gender) hareket olarak adlandırılan mobilizasyonların yaygınlaşmasına tanık oldu. Toplumsal cinsiyet karşıtı aktörler, kadın hakları, üreme hakları, cinsiyet eşitliği, LGBTQ+ yönelimleri, kimlikleri ve hakları, cinsel eğitim programları ve toplumsal cinsiyet çalışmaları dahil olmak üzere çeşitli konulara karşı kampanya yürütmektedir. 2000'li yılların ortalarından itibaren, ulusal düzeydeki toplumsal cinsiyet karşıtı mobilizasyonlar, kitleleri harekete geçiren ulusötesi bir harekete dönüştü. İlgili literatürün de önerdiği gibi, hareketin mobilizasyon gücünün arkasında ulusötesi karakterinin ve söylemsel stratejilerinin önemini kabul eden bu çalışma, toplumsal cinsiyet karşıtı ajanda etrafında örgütlenmiş iki ulusötesi organizasyonun, Human Life International ve International Organization for the Family'nin söylemlerine ve çerçeveleme (framing) stratejilerine odaklanmaktadır. Bu çalışma, ulusötesi toplumsal cinsiyet karşıtı STK'ların söylemlerini şu sorular aracılığıyla inceler: Toplumsal cinsiyet karşıtı aktörler, daha geniş kitlelere hitap edebilmek için gündemlerini söylemsel olarak nasıl çerçevelerler? Aktörler, argümanlarını meşrulaştırmak için kullandıkları çerçeveleme stratejileriyle "biz" ve "öteki" sınırlarını nasıl çizerler? Bu söylemsel çerçeveler, kitleleri harekete geçirici güçleriyle toplumsal cinsiyet karşıtı fikirlerin yayılması hakkında bize ne söyler? İki örgütün yayınlanmış belgelerini çerçeve (frame) analizi ile inceleyen bu çalışma, toplumsal cinsiyet karşıtı aktörlerin argümanlarını meşrulaştırmak için bilim, demokrasi, özgürlük, insan hakları ve sömürgecilik karşıtı söylemsel çerçeveleri kullanarak seküler bir dil benimsediklerini savunan ilgili literatürü doğrulamaktadır. Ancak bu çalışma, toplumsal cinsiyet karşıtı hareketin ana konuları olan kürtaj, doğum kontrolü, LGBTQ+ ve aile ve evlilik konularında aktörler tarafından kullanılan en baskın söylemsel çerçevelerin hala ahlak, doğal ve dini düzen çerçeveleri olduğunu bulmuştur. Bu çerçeveler, aktörlerin kendilerini tanımlamaları ve 'ötekilerini' karakterize etmeleri üzerinde etkilere sahiptir. Bu çalışma, aktörlerin kendi kimliklerini tanımlarken ve ötekilerini karakterize ederken genellikle ahlak ve dini düzen çerçevelerini kullandıklarını bulmuştur. Bu nedenle, toplumsal cinsiyet karşıtı argümanlar, aktif bir şekilde düşmanlar yaratırken, fikirlerden ziyade inanç ve değerler üzerine tartışmaları gündeme getirme eğilimindedir. Bu durum kutuplaşmayı artırmaktadır. Ahlak ve dini düzen çerçevelerinin baskınlığı, hareketin mobilizasyon gücünün bir kısmını açıklamaktadır. Çünkü aktörler, bu çerçeveler aracılığıyla, ortak ahlaki ve dini hassasiyetler etrafında inşa edilen bir 'biz' etrafında bu hassasiyetlere saldırmaya çalışan ortak bir düşmana karşı savunucularını birleştirebilmektedir.