G20 ülkelerinde enerji tüketimi ve işsizlik ilişkisi üzerine bir analiz

Enerji, üretimde temel girdi olarak kullanılan, toplumların refah seviyelerini etkileyen, hayatın her alanında kullanılan bir unsurdur. Enerji yenilebilir ve yenilenemez kaynaklar olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Yenilenemez kaynaklar, doğada sınırlı olarak bulunan, yenilenmesi çok uzun yıllar alan enerji kaynağıdır. Genellikle kömür, petrol, doğalgaz gibi fosil yakıtlardan oluşur. Yenilenebilir enerji kaynağı ise doğada kendiliğinden var olan, sürekli yenilenen enerji kaynağıdır. Güneş, rüzgâr gibi kaynaklardan oluşur. İşsizliğin yapısal, gizli, teknolojik gibi farklı çeşitleri vardır. İşsizlik ekonomilerde genelde istenmeyen durumdur. Bu nedenle politika yapıcıları işsizliğin olabildiğince düşük olmasını isterler. Ekonomiler büyüdükçe işsizliğin azalması beklenmektedir. Enerji, üretim süreçlerinin tamamında ve tüketim faaliyetlerinin ise büyük çoğunluğunda kullanıldığı için ekonomik faaliyetler ve enerji tüketimi arasında nedensellik ilişkisi olduğu düşünülmektedir. Enerji tüketimi ve ekonomik büyüme arasında bir geri besleme mekanizması bulunmaktadır. Ekonomik büyüme arttıkça enerji tüketimi artar. Ekonomik büyümenin artmasıyla üretim, yatırım ve tüketim artacaktır. Bu nedenle enerjiye daha çok ihtiyaç duyulmaktadır. Enerjinin artışıyla birlikte mal ve hizmet üretiminin artması toplam talebi artıracaktır. Talepteki artışlar ekonomik büyümenin artmasına neden olacak ve böylece işsizlik azalmış olacaktır. Bu tez için enerji tüketiminin işsizlik üzerindeki etkisini incelemek amacıyla seçili G20 ülkelerinin 1980-2016 dönemi için Driscoll-Kraay yöntemi ile test edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda enerji tüketimindeki yüzde birlik artışın işsizlik üzerinde 0.77 azaltıcı etkiye sahip olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Enerji tüketimi, İşsizlik, G20, Driscoll-Kraay Yöntemi