Gastrointestinal adenokarsinomaları ile bazı dna onarım genleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Endojen ve eksojen kaynaklardan spontan koşullarda açığa çıkan mutajenler, DNA hasarı meydana getirerek mide ve kolorektal kanser gelişiminde rol oynar. Oksidan-antioksidan dengenin, karsinogenezisin başlaması ve gelişmesinde önemli olduğu düşünülmektedir. Ancak, majör bir antioksidan molekül olan serum albümini, nitrik oksitle birlikte oksidatif stresin mutajenik etkilerini önlemeye çalışır. Helikobakter pilori de (H. pilori), inflamatuvar hücrelerden reaktif oksijen radikallerinin salınımına neden olarak karsinogenezise katkıda bulunmaktadır. DNA da meydana gelen oksidatif hasar 8-hidroksi guanin glikozilaz-1 (OGG1), Kseroderma pigmentozum C ve D (XPC, XPD) gibi enzimlerle onarılır.Bu çalışmanın amacı, gastrik ve kolorektal kanser gelişimine OGG1 Ser326Cys, XPC Lys939Gln ve XPD Lys751Gln onarım enzim polimorfizmlerinin, oksidatif stresin ve H. pilori seropozitifliğinin katkılarını araştırmaktır.Bu çalışmaya ön koşulları sağlayan 106 mide ve 110 kolorektal kanserli hasta ile benzer özellikte, fakat herhangi bir malignensisi bulunmayan 116 gönüllü katıldı. Enzim polimorfizmleri PCR-RFLP, H. pilori IgG serolojisi ELISA ile tayin edildi. Total antioksidan kapasite (TAS), serum nitrik oksit ve albümin konsantrasyonları ölçüldü.Mide ve kolorektal kanserler ile enzim polimorfizmleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilemedi. TAS düzeylerinin bütün olgularda oksidatif stresin belirlenmesinde tek faktör olmadığı görüldü. Ancak, her iki kanserli olgu grubunda da albümin konsantrasyonlarında önemli azalma bulundu. XPC Lys939Gln heterozigot ve homozigot mutant genotipleri olan mide kanserli olguların nitrik oksit düzeylerinde anlamlı azalma gözlendi. H. pilori seropozitif olgularda kolorektal kanser riskinin arttığı saptandı. Bu veriler, gastrik ve kolorektal kanser gelişiminde, çevresel ve genetik faktörlerin karmaşık bir etkileşim içinde olduğunu ortaya koymaktadır.