Gastronomi ve Mutfak Sanatları uygulama derslerinin uzaktan eğitime göre değerlendirilmesi: Deneysel bir tasarım önerisi

Bu araştırmanın amacı gastronomi ve mutfak sanatları bölümlerinde uygulamalı bir dersin uzaktan eğitimle yürütülmesi sonrasındaki öğrencilerin akademik başarı durumlarını belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda uygulanan karma yöntemler araştırmasında yarı deneysel bir tasarım ile öğrencilerin akademik başarıları, ters yüz öğrenme hazır bulunuşlukları, kendi kendine öğrenme hazırbulunuş durumları ve ders tutumları ile ilgili nicel hipotezler oluşturulmuş ve ölçümler yapılmıştır. Araştırmanın nitel kısmında ise öğrenciler performans gözlemleri ile takip edilmiş ve nicel verilerin hangi ölçüde doğrulandığını tespit etmek için odak grup görüşmelerinden faydalanılmıştır. Araştırmanın veri toplama süreci sonunda eş zamanlı bir şekilde elde edilen bulgular birleştirilerek ortak çıkarımlar yapılmıştır. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda her iki deney grubundaki öğrencilerin akademik başarı düzeylerin uygulama öncesinde ve sonrasında aynı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte öğrencilerin öğrenmelerindeki kalıcılık düzeyleri de gruplar arasında benzerlik göstermektedir. Ayrıca deney ve kontrol grupları arasında yer alan öğrencilerin, performans gözlem başarı puanları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Bu sebeplerden dolayı dikkatli bir ders planlaması ve kapsamlı bir ön hazırlık aşamasından sonra uzaktan eğitim ile işlenen uygulamalı bir mutfak dersinin yüz yüze işlenen bir dersten farklı olmadığı belirlenmiştir. Bu doğrultuda özellikle uygulamalı derslerin ölçme ve değerlendirme aşamasında öğrencilere sunulan akademik başarı testlerinin de öğrenmeyi artırıcı bir rol oynadığı araştırmanın sonuçları arasında yer almaktadır. Araştırma kapsamında ayrıca kendi kendine öğrenme hazır bulunuşluk ve ters yüz öğrenme hazır bulunuşluğun ders tutumuna olan etkisini araştırmak için korelasyon analizleri yapılmıştır. İlglili korelasyon analizleri sonucunda iki değişkenin aynı anda ders tutumuna olan etkisinde anlamlı bir korelasyondan söz edilebilir. Ancak bu değişkenler teker teker değerlendirildiğinde kendi kendine öğrenme hazır bulunuşluk bağımlı değişken olan ders tutumu ile ilişkiliyken ters yüz öğrenme hazır bulunuşluk denklem içerisinde tek başına ders tutumuyla ilişkili değildir sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında bir alt amaç olarak gerçekleşen ve derslerin işlenme yöntemi olarak sunulan ters yüz öğrenme modeli hem yüz yüze hem de uzaktan eğitim alan öğrencilerin uygulamalı dersleri için faydalı bir model olarak görülmektedir. Bu doğrultuda uygulama derslerinde ters yüz öğrenme modelinin geleneksel öğrenmeye göre avantajlı ve etkili bir öğrenme modeli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda küresel çapta eğitim odaklı yapılan araştırmalara, araştırmacılara, uygulamalı bir ders işleyen öğretim elemanlarına ve Türkiye'nin stratejik kalkınma planlarına dahil edilebilecek çeşitli düzeyde önerilerde bulunulmuştur.