Gıda ve klinik kaynaklı enterokokların vankomisin direnç özelliklerinin, genetik orjinlerinin ve virülans faktörlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, Adana Bölgesinde gıdalardan izole edilen 51 Enterococcus spp. ile klinik orjinli 50 Enterococcus faecium türlerinin genetik karşılaştırılması, potansiyel virülans faktörleri ve vankomisin direnci ile virülans faktörleri arasındaki muhtemel ilişki araştırılmıştır. Tanımlama ve antimikrobiyel direnç testleri Vitek-II ve disk diffüzyon methodları ile araştırılmıştır. Klinik izolatların minimum inhibitör konsantrasyonları E-test ile doğrulanmış; tüm izolatlarda vanA ve vanB direnç genleri ile cylA, asa1, esp, gelE, hyl virülans genleri PCR metodu ile araştırılmıştır. Pulsed Field Gel Electrophoresis metodu ile genetik karşılaştırmada, 6 konizasyon kümesi ve 5 gıda kümesi kendi içlerinde yakın ilişkili bulunmuştur. Gıda ve klinik enfeksiyon izolatları arasında genetik ilişki saptanmamışken, 2 adet kolonizasyon ve gıda kümeleri arasında yakın ilişki bulunmuştur. cylA geni dışındaki test edilen diğer virülans genler ve vankomisin direnci klinik izolatlarda daha yüksek bulunmuştur. Tüm izolatlar arasında esp gen pozitifliği ile vankomisin direnci, E. faecium türlerinde ise esp, hyl gen pozitiflikleri ile vankomisin direnci arasında bir korelasyon olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, Adana bölgesinde gıda kaynaklı vankomisine hassas E. faecium türlerinin insanlarda kolonize olabildikleri, vanA ve vanB direnç genleri kazanarak vankomisin direncinin yayılmasında rezervuar olabilecekleri görülmüştür. Ayrıca, gıda kaynaklı enterokokların, gelE, asa1 ve hyl virülans genlerinin yayılmasında potansiyel kaynak olabilecekleri kanısına varılmıştır.