Geleceğe köprü kurmak: Tersine mentorluk ve kuşaklararası etkileşimin gücü

Bu çalışmanın amacı, tersine mentorluk yöntemini dijital çağ bağlamında değerlendirmek ve bu yöntemin liderlik gelişimi, bilgi transferi ve kuşaklar arası iletişim üzerindeki etkilerini betimlemektir. Mentorluk kavramı günümüzde sıkça karşımıza çıkan bir kavram olsa da tersine mentorluk, halen daha gelişmekte olan yeni bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır. Bu yaklaşım, genellikle genç ve daha az deneyime sahip bireylerin, daha tecrübeli ve genellikle üst düzey pozisyonlarda olan bireylere mentorluk yapması prensibine dayanmaktadır. Yapılan literatür incelemesi, tersine mentorluk kavramı üzerine özellikle Türkiye'de sınırlı sayıda çalışma yapıldığını ortaya koymaktadır. Bu tez, bu kavramı derinlemesine inceleyerek akademik literatüre yeni bir perspektif kazandırmayı hedeflemektedir. Çalışma, tersine mentorluk uygulamalarının geleceğine yönelik öngörüler sunmakta olup, bu konuyu ele alan sınırlı sayıdaki araştırmalar arasında yer almaktadır. Çalışmada yöntem olarak nitel araştırma türleri içerisinde yer alan doküman analizi kullanılmıştır. Doküman analizi, hem basılı hem de dijital formatlardaki belgeleri sistematik bir şekilde incelemek ve analiz etmek için kullanılan bir yöntemdir. Çalışmada mentorluk, tersine mentorluk ve kuşak kavramları incelenmiştir. Çalışma sonucunda, tersine mentorluk yönteminin dijital çağın iş dünyasında ve toplumda önemli bir rol oynayabileceği sonucuna varılmıştır. Buna ek olarak dijital teknolojilerin ve iletişim araçlarının tersine mentorluk ilişkilerini nasıl şekillendirebileceği ve bu ilişkilerin nasıl güçlendirilebileceği konularında ileriye dönük araştırmalara olan ihtiyacı da ortaya koymaktadır. Literatür incelendiğinde tersine mentorluk kavramı üzerine yapılmış çalışmaların özellikle Türkiye'de az sayıda olduğu görülmektedir. Bu tez tersine mentorluk kavramını detaylı bir şekilde ele alarak, literatürdeki boşluğu doldurmaya yardımcı olmayı amaçlamaktadır.