Gelişmekte olan ülkelerde 2008 finansal krizi sonrası uygulanan para politikalarının ampirik analizi

21. yüzyılda iletişim ve teknolojinin gelişimi ile beraber ülkeler ve ekonomiler arasında entegrasyon artmıştır. Bu entegrasyon, küreselleşmenin de desteği ile sermayenin serbestçe dolaşabilmesi, küresel ticaretin artması gibi faydalar sunarken ekonomiler arasında artan bağımlılık, finansal krizlerin boyutunu ve yayılımını olumsuz etkilemiştir. 2008 küresel finans krizi, ABD'de başlayıp başta gelişmekte olan ülkelere olmak üzere tüm dünyaya yayılmasıyla bu krizlerin en önemli örneklerinden biri olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, 2008 yılında başlayan bu krizin, kriz sonrası dönemde gelişmekte olan ülkelere etkisi ve bu ülkelerde uygulanan para politikalarının ampirik olarak analizidir. Uygulanan para politikaları kurala dayalı para politikaları çerçevesinde yer alan genişletilmiş Taylor Kuralı ele alınmıştır. Faiz oranı, enflasyon, döviz kuru ve GSYH'den oluşan bu kuralı 2008:01-2016:04 dönemi çeyreklik verileri ile NIC (Brezilya, Çin, Hindistan, Endonezya, Malezya, Meksika, Filipinler, Güney Afrika, Tayland, Türkiye) ülkeleri için Konya (2006) tarafından geliştirilen nedensellik analizi ile ampirik olarak incelenmiştir. Elde ettiğimiz sonuçlara göre faiz ile enflasyon, GSYH ile faiz arasında tek yönlü, döviz kuru ile faiz, döviz kuru ile enflasyon ve enflasyon ile GSYH arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi mevcuttur. Buna ek olarak, her bir değişken için ülke bazında da tek tek nedensellik ilişkisi incelenmiş ve sonuçlar rapor edilmiştir.