Genç kadın takım oyuncularına yönelik sosyal destek müdahale programının sosyal ve görev sargınlığı üzerine etkisi

Sosyal destek; diğerleri tarafından sağlanan kaynaklar olarak tanımlanır, algılanan yardım ve gerçekte alınan destek gibi sosyal ilişkilerin kalitesidir (Cohen, 1985; Schwarzer ve Leppin, 1991). Sargınlık; "üyelerin bir grupta kalmalarını sağlayan toplam güç alanı" olarak tanımlanır (Festinger ve ark., 1950, s. 164). Carron ve arkadaşları'nın (1985), spor bağlamında öne sürdüğü 'Takım Sargınlığının Çok Boyutlu Modeli'ne göre; her takım üyesi takımdaki diğer üyeler ve takımın bütünü hakkında algılar geliştirir. Bunlar, bireyin takımda kalmaya dair bireysel algılarını yansıtan takımın bireysel çekiciliği ve bir bütün olarak takımdaki yakınlık ve bağlılık hakkındaki bireysel algıları ve takımın bir arada kalma derecesini yansıtan takım bütünlüğü algısıdır. Sosyal desteğin etkisiyle, sporcular arası iletişimi güçlendirerek birlik olma becerilerini artırabilir, karşılaştıkları yeni durumlara takım olarak uyum sağlama becerileri gelişebilir. Bu anlamda, sosyal desteğin takım sporlarında kullanılması, takım olma sürecini kolaylaştırarak sporculara duygusal ve sosyal gelişim ve beraberinde başarılı bir sezon sağlayabilir (Rosenfeld ve Richman, 2008). Yukarıda bahsedilen bulgulardan yola çıkarak bu araştırma, Rosenfeld ve Richman (1997) tarafından geliştirilen sosyal destek müdahale programının yapılandırarak genç takım oyuncularına uygulanması sonucunda görev ve sosyal sargınlığın ne yönde değişeceğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. 2 x 3 tekrar ölçümlü karma faktöriyel desenli araştırma, Ankara ilinde ikamet eden, Türkiye Voleybol Federasyonlarına bağlı genç 12-18 yaş arasında kız oyunculardan oluşan toplam 6 takım olmak üzere 43 oyuncu ile yürütülmüştür. Deney grubuna atanan sporculara, sezon ortasında, 8 hafta süren sosyal destek müdahale programı uygulanmıştır. Müdahale programı uygulanan deney grubunun, sosyal destek takım (sosyal ve görev) sargınlığının müdahaleyi almayan kontrol grubundan anlamlı derece yüksek olacağı varsayılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde IBM SPSS 22.0 yazılımı kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistiklerden yararlanılmıştır. Deney grubunda, zaman içerisinde meydana gelen değişimi belirlemek ve kontrol grubu ile arasındaki farkı incelemek amacı ile Tekrarlı Ölçüm Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Bulgular, deney grubunda da kontrol grubunda da zaman içerisinde sosyal destek, sosyal ve görev sargınlığı puanlarının düştüğünü göstermiştir. Deney ve kontrol grubu arasında zaman içerisinde beklenen anlamlı fark görülmemiştir.