Genç yetişkinlerde ayrılma-bireyleşme ile baba varlığı arasındaki ilişkinin aile bağlamında incelenmesi

Bu çalışmada, algılanan baba tutumları ile genç yetişkinlerde ayrılma bireyleşme sürecinin ilişkisini ve bu ilişkide babalığı etkileyen faktörler (anne-baba ilişkisi, babayla ilişkide anne desteği ve babanın kendi babasıyla ilişkisi) ve anne tutumlarının olası etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Katılımcıların sayısı 640'ı kadın 115'i erkek olmak üzere toplamda 755'tir. Veriler katılımcılardan Kişisel Bilgi Formu, Baba Varlığı Ölçeği, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği – Çocuk Formu, Çocuk Yetiştirme Stilleri Ölçeği aracılığıyla çevrimiçi olarak toplanmıştır. Veriler, Korelasyon, Çoklu Doğrusal Regresyon ve Hiyerarşik Regresyon analizleri ile incelenmiştir. Yapılan analiz sonuçları, ayrılma bireyleşme patoloji düzeyinin olumlu anne ve baba tutumları, olumlu anne-baba ilişkisi, babayla ilişkide anne desteği ve babanın kendi babasıyla olumlu ilişkisi ile negatif yönde; olumsuz anne ve baba tutumlarıyla ise pozitif yönde ilişki olduğunu göstermiştir. Anne-baba ilişkisi ve olumsuz baba tutumlarının (reddedicilik ve sıkı denetim/kontrol) ayrılma-bireyleşme patoloji düzeyi üzerinde anlamlı yordayıcı gücü olduğu bulunmuştur. Hiyerarşik Regresyon analizlerinin en dikkat çekici sonucu ise babalığı etkileyen faktörler kontrol edildiğinde bile olumsuz baba tutumlarının yordayıcı gücünün küçük de olsa devam etmesidir. Elde edilen sonuçlar alan yazın bulguları doğrultusunda tartışılmış ve gelecekte yapılacak olası çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Ayrılma-Bireyleşme, Algılanan Baba Tutumları, Anne- Baba İlişkisi, Babalığı Etkileyen Faktörler, Sınırdurum Kişilik