Geopolimer harçların reolojik davranışı üzerinde zeolit etkisinin incelenmesi

Doğal zeolit doğada bolca bulunan bir mineraldir. Sulu alüminosilikat kaynağı olarak bilinir. Tarım ve hayvancılık alanında yaygın şekilde kullanılmaktadır. Ayrıca çöp alanlarında filtre malzemesi olarak ve yüksek absorbe özelliğinden dolayı CO2 gibi çevreyi kirletici gazların emilmesi için kullanılmaktadır. Hem doğal hem de sentetik zeolitler, ağır metallerin, azot içeren atıkların ve atık su arıtımının etkilerini azaltmak için kullanılabilir. İnşaat alanında zeolitlerin kullanılmasına yönelik akademik çalışmalar devam etmektedir. Ancak doğal zeolitin alkali ile aktivasyonu ve aktivasyonu sonucu oluşan geopolimer bağlayıcı madde ile üretilen harçların özellikleri henüz tam olarak bilinmemektedir. Zeolit esaslı geopolimer harçlar hakkında literatürde yeterli bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmada, doğal zeolit ve aktivatör olarak sodyum hidroksit (NaOH) birleştirilerek geopolimer bağlayıcı madde oluşturulmuştur. 3 farklı agrega/bağlayıcı oranı kullanılmıştır. Üretilen numuneler 72 saat 900C ısı kürüne tabi tutulmuştur. CEM I 42.5 N portland çimentosu yerine %0, %10, %25, %40, %55, %70, %85 ve %100 oranlarında doğal zeolit kullanılmıştır. Numunelerin taze haldeki viskozite değerleri viskozimetre aleti ile ölçülmüştür. Üretilen numunelerin 28 günlük basınç dayanımları, birim hacim ağırlıkları, ultrases geçiş hızı (UPV) değerleri ve mikro yapıları (XRD, SEM-EDX) incelenmiştir. Doğal zeolit oranının artması ile birlikte viskozitenin genelde arttığı tespit edilmiştir. Agrega/bağlayıcı oranı arttıkça basınç dayanımlarında artışlar tespit edilmiştir. Sodyum hidroksit (NaOH) aktivatörü ile üretilen geopolimer harçların, %10 zeolit içeren ve agrega/bağlayıcı oranı 1,75 olan örneklerinin en yüksek basınç dayanımı (78,5 MPa) gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca zeolit miktarının artması ile birlikte harçların birim hacim ağırlıklarında azalmalar meydana geldiği tespit edilmiştir.