Exploring the liminal mind style in George Orwell's coming up for air and the road to wigan pier

Yirminci yüzyıl insanları onları yeni şekillenen dünyanın dinamiklerini anlamaya yönelten hızlı değişen tarihsel olaylar yaşadı. Britanya'nın modern dünyada dünya savaşları arasındaki bu süreci, zihinleri sosyalist ve kapitalist fikirler, modernist ve geleneksel yaşam tarzları arasında dönen ve modern dünyada ait olduğu yeri bulamayan oto-diegetik orta sınıf anlatıcıları sunan Orwell'in Coming Up for Air (1939) ve The Road to Wigan Pier (1937) adlı eserlerinde sergilenmektedir. Coming Up for Air' de, dünya savaşları arasında yaşayan orta sınıf anlatıcı, modern dünya ve sınıf meselelerine ilişkin fikirlerini sunuyor. The Road to Wigan Pier'de, anlatıcı, işçi sınıfının zorlu koşullarını gözlemlemek için Kuzey İngiltere'ye seyahat eder. Orta sınıf anlatıcılarının yaşamları güvenli bir konumdan istikrarsızlığa doğru kayar ve kimlik kaybı yaşarlar. Statü kaybı ve yerinden edilmişlik duygusu, gelecekleri ve toplumdaki yerleri konusunda kafa karışıklığına ve belirsizliğe neden olur. Her iki kitapta da anlatıcılar ne tamamen işçi sınıfının bir parçası oldukları ne de gerçek anlamda orta sınıfa ait oldukları için eşikte kalıyorlar. Bu çalışma, George Orwell'in sosyalist fikirler ile capitalist fikirler ve geleneksel ile modern yaşam tarzları arasında sıkışıp kalan orta sınıf anlatıcılarının eşik zihniyetini seçilmiş romanlarda analiz eder. Çalışma, 1930'larda deneyimledikleri eşik alanını göstermek için anlatıcıların zihinsel üsluplarının kiplik, lakaplar ve diğer üslupsal unsurlar aracılığıyla vurgulayan üslupbilim çerçevesinde yürütülmektedir. Bulgular, Coming Up for Air'de anlatıcının eşikteliğinin topluma entegrasyonuyla sonuçlandığını, The Road to Wigan Pier'de ise yarı kurgusal anlatıcının kalıcı bir eşiktelik yaşadığını ortaya koyuyor.