The late-Twelfth Century knightly ethic in North-Western Europe in life and in literature

12. yüzyılın sonuna doğru, Kuzey-batı Avrupa'da asırlardır süregelen bilindik savaşçı etiğini yeni şekillenmekte olan rafine saray kültürüyle birleştiren yeni bir edebiyat türü oluşmaya başlamıştır. Bu edebiyat, Kral Arthur ve efsanevi yuvarlak masa şövalyelerinin uyguladığı varsayılan bir şövalye etiğini konu etmekteydi. Değişik edebi janrlarda çok çeşitli örneklerine rastladığımız bu tür, 12. yüzyıl şövalyesi ile karşılıklı bir etkileşim içinde gelişerek gerçek şövalye figürünü etkilemeye de girişmiştir. Bu edebi gelenek, içinde birçok kurmaca öğeyi de barındırdığından genellikle tarihçiler tarafından gerçeği yanlış yansıttığı bazen de gölgelediği gerekçesiyle göz ardı edilmiştir. Bu çalışma, çağın edebi ürünleri tarafından lanse edilen şövalyelik ülküsü ve gerçek şövalye figürü arasındaki etkileşimin nasıl vuku bulduğunu araştırmaktadır. Dönemin kurgusal ve kurgusal olmayan yazılı eserlerinden örnekler kullanarak gerçek ve edebiyat arasındaki benzerlikleri ve ortak algıları görmeyi amaçlar. Bu tez, bütün bu incelemeler sonucunda 12. yüzyılda şövalyelerin davranışlarını bir şövalye etiği sınırları çerçevesinde sınırlamaya başladıkları ve bir ölçüde de bunu dönemin edebiyat eserlerinde öğrendikleri sonucuna varır. Ancak aynı zamanda, bu kurmaca anlatılar da şövalyelerin günlük yaşamından ilham almış ve etkilenmişlerdir.