Girişimcilik eğiliminin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi: Tekstil sektöründe bir araştırma

Yeni iş fikirlerinin mevcut risklerin göz önünde bulundurularak uygulamaya geçirilmesi olarak bilinen girişimcilik ve işletme çalışanlarının kendi talepleri doğrultusunda çalıştıkları işletmeden ayrılma kararı olarak bilinen işten ayrılma niyeti yönetim literatüründe oldukça önemli konulardır. Konu ile ilgili literatür incelendiğinde girişimcilik eğilimi ve işten ayrılma niyetinin konu edildiği az sayıda araştırmanın olduğu tespit edilmiştir. Bu tezde, planlanmış davranış teorisi ve nedensel eylem teorisi bağlamında tekstil sektörü çalışanlarının girişimcilik eğiliminin işten ayrılma niyeti üzerinde etkisinin olup olmadığını belirlemek amaçlanmaktadır. Bu amaçla Ajzen ve Fishbein (1991) tarafından geliştirilmiş olan girişimcilik ölçeği ve Camman, Fichmann vd. (1979) tarafından geliştirilmiş olan işten ayrılma niyeti ölçeğinden yararlanarak, kolayda örneklem yoluyla 277 tekstil sektörü çalışanından veri toplanmıştır. Analiz sürecinde tanımlayıcı istatistiklere yönelik analizler, güvenilirlik analizleri, faktör analizi, korelasyon analizi, t-testi, Anova ve post-hoc testleri, çoklu doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre girişimcilik eğilimi boyutlarının (davranışa yönelik tutum boyutu, varsayılan davranış kontrolü boyutu, kişisel norm boyutu) işten ayrılma niyeti üzerinde pozitif yönlü, anlamlı etkisi olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Girişimcilik eğilimi, işten ayrılma niyeti, tekstil sektörü.