Glokom jel mı̇kroı̇mplant ve fakoemülsı̇fı̇kasyon kombı̇ne cerrahı̇ uygulanan prı̇mer açık açılı glokom hastalarının hümör aköz yapılarında bulunan mcp-1, sparc, trombospondı̇n-2 moleküllerı̇nı̇n mı̇ktarının konjonktı̇vadakı̇ fı̇brotı̇k etkı̇lerı̇nin, ı̇ğneleme zamanı ve sayısı üzerı̇ne etkı̇sı̇nı̇n araştırılması

Amaç: Glokom jel mikroimplant uygulanan PAAG hastalarında, subkonjonktival fibrozis oluşumu, cerrahi başarısızlık ve bleb iğneleme ihtiyacına neden olabileceğini düşündüğümüz MCP-1, SPARC ve TSP-2 proteinlerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: PAAG tanısı ile takip edilen 20 hastaya (6 kadın, 14 erkek, yaş: 68.50 ± 8.88) fakoemülsifikasyon (Grup 1), 16 hastaya (3 kadın, 13 erkek, yaş: 62.12 ± 7.26) ise jel mikroimplant ve fakoemülsifikasyon kombine cerrahi (Grup 2) uygulanmak üzere toplam 36 hasta (9 kadın, 27 erkek, yaş 66.11 ± 8.52) çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalar preoperatif ve postoperatif dönemde detaylı göz muayenesi, göziçi basıncı (GİB), retina sinir lifi tabakası (RSLT) ve gangliyon hücre kompleksi (GHK) kalınlık ölçümleri ile değerlendirildi. Operasyona başlarken tüm hastalardan, limbal parasentez ile 50-200 μL HA örneği alındı. MCP-1, SPARC, TSP-2'nin jel mikroimplant sonrasındaki cerrahi başarısızlığa, bleb iğneleme sayısı ve zamanına etkisini araştırdık. Ayrıca jel mikroimplantın güvenilirlik ve etkinliğini araştırdık. Bulgular: Jel mikroimplant ile GİB ve antiglokomatöz medikasyonda azalma gözlendi (p<0.05). Postoperatif komplikasyon oranı % 31.25'ti ve medikasyonla düzeldi. 6 ayın sonunda tam cerrahi başarı %60; kısmi cerrahi başarı %93; bleb iğneleme oranı %37.5'ti. postoperatif 1. gün ve 1. haftadaki GİB yüksekliğinin bleb iğneleme ihtiyacı ile ilişkisi anlamlıydı (p<0.05). Bleb iğneleme sayısı ile MCP-1, SPARC, TSP-2 arasında anlamlı ilişki saptanmasa da; preoperatif kullanılan molekül sayılarının ile MCP-1, SPARC ve TSP-2 arasında ve preoperatif GİB ile SPARC arasında anlamlı ilişki vardı (p<0.05). Ayrıca pre ve postoperatif RSLT ve GHK değerleri ile SPARC ve TSP-1 arasında anlamlı ilişki vardı (p<0.05). Sonuçlar: MCP-1, SPARC ve TSP-2'nin bleb iğneleme ve peritübüler fibrozisle ilişkili olduğunu söyleyecek verilerimiz kısıtlıdır. Fakat bu çalışmada kronik inflamasyonla, progresyon artışıyla ve PAAG evresinin artmasıyla başta SPARC olmak üzere incelediğimiz moleüllerin arttığı sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Minimal invaziv glokom cerrahisi, primer açık açılı glokom, monosit kemoatraktan protein-1 (MCP-1), sisteinden zengin ve asidik salgılanan protein (SPARC), trombospondin-2 (TSP-2).