Gömülü mandibular yirmi yaş cerrahisi sırasında binaural ritim ve 432 Hz frekanslı müziğin anksiyete ve stres üzerindeki rolünün araştırılması

Bu çalışma, gömülü mandibular üçüncü molar cerrahisi öncesinde uygulanan iki farklı işitsel müdahalenin — 432 Hz frekanslı müzik ve binaural ritimlerin — bireylerin stres ve anksiyete düzeyleri üzerindeki etkilerini fizyolojik, hormonal ve psikolojik göstergeler üzerinden karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Dental cerrahi öncesi dönemde kaygı düzeyinin azaltılması hem hasta konforunu artırmakta hem de işlem sırasındaki klinik başarıya katkı sunmaktadır. Bu kapsamda yapılan çalışma, randomize, kontrollü ve tek kör bir klinik araştırma olarak planlanmıştır. Araştırmada toplam 84 sistemik olarak sağlıklı birey yer almış; katılımcılar rastgele olarak üç gruba ayrılmıştır: kontrol grubu (n=28), binaural ritim grubu (n=28) ve 432 Hz müzik grubu (n=28). Müdahale öncesi ve sonrası ölçümler, Dental Anksiyete Skalası (DAS), VAS (vizüel analog skala), tükürük kortizol düzeyi, kan basıncı, nabız ve oksijen satürasyonu gibi çeşitli parametrelerle gerçekleştirilmiştir. Uygulamalar, cerrahi işlem öncesindeki bekleme sürecinde gerçekleştirilmiş ve her birey yalnızca kendisine atanan işitsel uyaranı dinlemiştir. Çalışmanın bulguları, her iki işitsel müdahalenin de stres ve anksiyete düzeyinde anlamlı azalmaya neden olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, 432 Hz müzik uygulamasının binaural ritimlere kıyasla daha belirgin düzeyde fizyolojik rahatlama sağladığı, kortizol düzeyini düşürdüğü ve subjektif stres algısını daha etkili biçimde azalttığı saptanmıştır. Binaural ritim grubunda da anlamlı sonuçlar elde edilmiş olmakla birlikte, özellikle kortizol ve vital bulgularda 432 Hz grubunun daha avantajlı olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar, farklı frekans özelliklerine sahip müziklerin bireyin stres yanıtı üzerinde farklılaştırıcı etkiler gösterebildiğini ortaya koymaktadır. Elde edilen veriler, müzik terapisi gibi non-farmakolojik müdahalelerin dental cerrahi öncesi dönemde etkin biçimde kullanılabileceğini göstermekte; özellikle 432 Hz frekanslı müziğin klinik uygulamalar açısından yüksek potansiyel taşıdığını vurgulamaktadır. Çalışma, sadece öznel değerlendirmelerle değil, aynı zamanda biyolojik belirteçlerle de desteklenmiş olması bakımından literatüre önemli katkılar sağlamaktadır. Sonuç olarak, müzik temelli yaklaşımların dental anksiyetenin yönetiminde etkili, güvenli ve uygulanabilir seçenekler sunduğu; hasta memnuniyetini artıran, tedaviye uyumu kolaylaştıran destekleyici bir yöntem olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Dental Anksiyete, Müzik Terapisi, Binaural Ritim, 432 Hz Müzik