Greftli ve greftsiz eksternal sinüs tabanı elevasyonu ile eş zamanlı yerleştirilen implantların yükleme öncesi stabilite değerlerinin karşılaştırılması

Amaç: Maksiller sinüs augmentasyonu atrofik posterior maksillanın implant destekli protetik restorasyonlar ile rehabilitasyonu amacıyla uygulanmaktadır. Birçok araştırmacı maksiller sinüs boşluğuna yerleştirilen farklı kemik grefti materyallerini değerlendirmiş olsa da, Schneiderian membranının basit bir şekilde yükseltilmesinin de maksiller sinüste kemik oluşumunu indükleyebileceği gösterilmiştir. Bu çalışmada, greft materyali kullanılarak ve greft materyali kullanılmaksızın gerçekleştirilmiş eksternal sinüs tabanı elevasyonu ile eş zamanlı yerleştirilen implantların protetik yükleme öncesi osseointegrasyonlarının kantitatif değerlendirilmesi ve kıyaslanması amaçlanmıştır. Yöntem: Temmuz 2023 ile Haziran 2024 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı'na implant tedavisi için başvuran, maksilla posterior sahada greftli ve greftsiz eksternal sinüs tabanı elevasyonu ile eş zamanlı dental implant uygulanmış ve rutin olarak 6 ay sonra ISQ ölçümleri yapılmış hastalara yönelik geriye dönük arşiv taraması yapılmıştır. Klinik verilerin dahil edilme kriterlerine uyduğu belirlenen yaşları 34-69 arasında değişen 9 erkek 15 kadın hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Parametrik dağılım varsayım özelliklerini sağladığı görülen veri için greftli ve greftsiz grubun istatistiksel olarak karşılaştırılmasında iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. Bulgular: Greftsiz grupta uygulanan 21 adet implanttan 1 tanesi protetik yükleme aşamasında başarısız olmuş ve bu grubun erken dönemde sağkalım oranı %95.2 olarak belirlenmiştir. Greftli grupta erken dönemde başarısızlık gözlenmemiş ve %100 sağkalım oranı belirlenmiştir. Greftli ve greftsiz olarak yerleştirilen toplam 42 implanttan elde edilen kayıtlar göz önüne alındığında; iki grubun ISQ değerleri, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi uygulanarak karşılaştırıldıklarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermedikleri görülmüştür. Sonuç: Greftsiz yöntem, geleneksel greftli yöntemden radyografik ve histomorfometrik analizlerde daha düşük değerler sergileyebilse de, implant sağkalımı ile yeterli osseintegrasyonu gösteren ISQ değerleri yönünden başarılı bir yaklaşım olarak nitelendirilebilir. Hedeflenen protetik restorasyona sağlıklı bir temel teşkil etmek yönünden greftsiz yöntemle yerleştirilen implantlar, geleneksel greftli yöntemle yerleştirilenlere benzer başarı düzeylerine sahiptir. Bu sonuçlar; azalan maliyet, olası komplikasyonların en aza indirgenmesi gibi belirgin avantajları da göz önüne alındığında greftsiz yöntemi öne çıkartmaktadır. Anahtar Kelimeler: sinüs lift, greftsiz, ISQ