Güney Karadeniz'de mesozooplankton kompozisyonu ve dağılımı

Bu çalışmada, mesozooplanktonun mevsimsel dağılımı ve tür kompozisyonu, Güney Karadeniz Bölgesi Trabzon açıklarında yer alan istasyonda 1999-2006 yıllarında karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Zooplankton örneklemesi 75 µm ağ göz ve 75 cm ağız açıklığına sahip Kahlsıco model plankton kepçesi kullanılarak 150 metreden yüzeye dikey olarak gerçekleştirilmiştir.Güney Karadeniz bölgesinde 1999- 2006 yıllarında toplam 19 zooplankton türü tanımlanmıştır. Besin zooplanktonunun en yüksek bolluk değerleri, 1999 yılında Eylül (172.242 birey/m2), 2000 yılında Ağustos (926.679 birey/m2), 2001 yılında Aralık (938.544 birey/m2), 2002 yılında Şubat (1.669.397 birey/m2), 2005 yılında Nisan (666.822 birey/m2) ve 2006 yılında Haziran ayında (488.749 birey/m2) belirlenmiştir. Araştırma periyodu boyunca copepodlardan Acartia clausi 2000 yılı Ağustos ayında (43.219 birey/m2), Calanus euxinus 2001 yılı Nisan ayında (52.690 birey/m2), Pseudocalanus elongatus 2005 yılı Nisan ayında (33.955 birey/m2), Oithona similis 2001 yılında Ağustos ayında (50.008 birey/m2), Paracalanus parvus 2002 yılında Şubat ayında (25.918 birey/m2) ve Centropages ponticus 2006 yılında Eylül ayında (9.306 birey/m2) en yüksek bolluk değerleri tespit edilmiştir. Noctiluca scintillans'ın, çalışma bölgesinde Haziran 1999, Haziran 2005 ve Mayıs 2006 tarihlerinde en baskın tür olduğu belirlenmiştir.Meroplankton, maksimum değerleri Eylül 1999, Ağustos 2000, Aralık 2001, Ocak 2002, Nisan 2005 ve Haziran 2006 tarihlerinde tespit edilmiştir. Meroplanktona en büyük katkıyı 1999 yılı hariç bivalve larvaları yapmıştır. Oikopleura dioica (Appendicularia) yüksek bolluk değerleri 1999 yılında Aralık, 2000 yılında Eylül, 2001 yılında Ekim, 2002 yılında Şubat, 2005 yılında Nisan ve 2006 yılında Haziran ayında bulunmuştur. Sagitta setosa (Chaetognatha)'nın en yüksek bolluk değeri 2001 yılı Ağustos ayında saptanmıştır.Akçakoca (Düzce)- Trabzon arasında sonbahar döneminde on istasyonda yapılan çalışmada copepod bolluk değerleri istasyon derinliğine bağlı olarak değişmekle birlikte Batı'dan Doğu'ya doğru bolluk değerlerinde genel bir artış olduğu gözlenmiştir.