Günümüz Türkiye mimarlığında tarihsici söylem ve uygulamalar üzerine eleştirel bir değerlendirme

Çeşitli alanlarda olduğu gibi mimarlık alanında da geçmişe ait birikimden yararlanılabilir. Geçmişe ait mimari birikimin yadsınamaz bir gerçek oluşu ve insanoğlunun sahip olduğu bellek, taklit kavramının mimarlık alanındaki etkisini kaçınılmaz kılar. Taklit kavramı ise mimarlıkta, kimi zaman olumlu kimi zaman olumsuz anlamlarda kullanılır. Çünkü taklit ederken taklidin eğitici ve yaratıcı yönünü ortaya çıkaran mimarlar kadar, geçmişin tekrarına düşen mimarlar da bulunmaktadır. Geçmişe ait mimari öğeleri, yapıları, imgeleri ya da dokuları yorumlamadan taklit etmek, benzer mimari ürünlerin ortaya çıkmasıyla sonuçlanabilmektedir. Bu yüzden geçmişe ait mimari birikimin işlevinin, kurgusunun, anlam ve bağlam boyutunun detaylı araştırılması ve doğru değerlendirilmesi, bu birikimlerin geleceğin mimarisine ışık tutması açısından önemlidir. Günümüzde geçmişe ait mimari öğelerin, yapıların, imgelerin ya da dokuların biçimci yaklaşımlarla taklit edilmesi benimsenen bir tasarım anlayışı haline gelmiş, bu durumsa ülkemizde tarihsici yapıların son yıllarda artış göstermesine neden olmuştur. Tarihsici yapıların tasarlanmasının arkasında Türkiye'nin ulusal mimarisini ve geçmişini yaşatma ya da koruma, kimlik yaratma gibi söylemler bulunmaktadır. Bu doğrultuda günümüz Türk mimarlığında, tarihsici yapıların artma sebeplerini ve bu durumun sonuçlarını ortaya koymak önem taşımaktadır. Ayrıca tarihsici yapıların Türkiye'nin ulusal mimarisini ve geçmişini yaşatma ya da koruma, kimlik yaratma gibi söylemleri ne derece karşıladığı, araştırılması gereken konulardandır. Bu noktada tarihsici yapıların mimar ve mimar olmayan görsel kullanıcılar tarafından nasıl alımlandığı, tez kapsamında yapılan anket çalışmasıyla araştırılmıştır. Yapılan araştırmalar ve anket sonuçlarının değerlendirilmesiyle tarihsici yapıların günümüz Türk mimarlığındaki ve görsel kullanıcılar üzerindeki etkisine ulaşılmaya çalışılmıştır.