'A Gentle Murmur': Gendered madness as a 'line of flight' in the works of Alice Walker and Chimamanda Ngozi Adichie

Bu çalışma, ataerkil ve emperyal normallik söylemlerinin homojen kavramlaştırılmalarını bozan kadın deliliğinin edebi temsilini muğlak bir metinsel strateji olarak ele almaktadır. Çalışma, Chimamanda Ngozi Adichie'nin Purple Hibiscus (2003) ve Half of a Yellow Sun (2006) ile Alice Walker'ın Meridian (1976) ve Possessing the Secret of Joy (1992) eserlerini siyah deli kadının çok boyutluluğunu ortaya koymak amacıyla transatlantik feminizm çerçevesinde incelemektedir. Bu eserler, deli kadın paradigmasını kullanarak kültürel sınırlandırılmaya maruz kalan siyah kadın öznelliğinin doğasında var olan ırksal ve cinsiyetlendirilmiş ötekiliği yansıtmaktadır. Çalışma; annelik, cinsellik ve etnik/ırksal kimlik oluşumu bağlamında bu ötekileşmenin metinler arası ilişkisini öne çıkarmakta ve bu unsurları gelenek dışı anlatı yapılarıyla göstermektedir. Ayrıca bu çalışma, Félix Guattari ve Gilles Deleuze tarafından türetilen 'kaçış çizgisi' kavramından faydalanarak deliliğin yaratıcı/yıkıcı potansiyeli ve bireyin heterojen bir kimlik oluşturabil(eme)mesi arasındaki kaçınılmaz bağı incelemektedir. Bu bağ, delilik anlatısının yalnızca toplumsal çelişkileri ortaya çıkarmasına değil; birey ve toplumun cinsiyet, etnisite/ırk ve kültürel tarih algılarını da dönüştürmesine olanak sağlamaktadır. Çalışma, kadın deliliğinin direniş ve itaat şeklindeki ikili tahlilinin yerine içsel heterojenliğin önemi üzerinde durmaktadır. Bu doğrultuda çalışma, siyah deli kadının toplumsal değişim potansiyeli ve heterojen bir benlik duygusu oluşturabilmesi arasında bir ilişki gözlemlemiştir. Bu ilişki, seçili eserlerde monolitik delilik ve siyah kadın öznellik söylemlerinin çeşitlilik kazandığı ve yeniden yapılandırıldığı dönüşümsel bir edebi alanın oluşumuna işaret etmektedir. Anahtar kelimeler: edebi delilik, Afrika diasporası, kaçış çizgisi, eşiktelik, kadınlık