Hafızlık yapan kuran kursu öğrencilerinde dindarlık ve öznel iyi oluş arasındaki ilişki: Antalya örneği

Bu çalışma, Kur'an Kursunda öğrenim gören ergenlerde dindarlık ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında Antalya'da, Diyanet İşleri Başkanlığı'na bağlı yatılı hafızlık Kur 'an Kurslarındaki 501 öğrenciye Sosyo-demografik Bilgi Formu, Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği ve Dindarlık Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış olup, ergenlerin dindarlık düzeyleri ile öznel iyi oluş arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca, sosyo-demografik değişkenler bakımından ergenlerin dindarlık düzeyleri ve öznel iyi oluş alt boyutları karşılaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, cinsiyet, gelir düzeyi, baba eğitim düzeyi ve ebeveyn medeni durumu değişkenleri bakımından ergenlerin dindarlık düzeylerinde anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Öznel iyi oluş alt boyutlarının sosyo-demografik değişkenlere göre farklılıklarına ilişkin bulgulara göre, gelir düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi, ailenin dindarlık düzeyi ve gelir düzeyi bakımından öznel iyi oluş alt boyutlarında anlamlı farklılıklar olduğu bulunmuştur. Ergenlerin dindarlık ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki korelasyona ilişkin bulgulara göre, öznel iyi oluş önemli diğerleriyle ilişkide doyum, yaşam doyumu, olumlu duygular ve ergen iyi oluş toplam puanlarıyla ergen dindarlık düzeyi arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulguların ilgili literatürde yer alan daha önceki çalışmaları destekleyici ve güncel veriler sunduğu görülmektedir. Ayrıca, Kur'an Kursunda öğrenim gören ergenlerin öznel iyi oluş ve dindarlık düzeylerine yönelik ileri araştırmalar ve geliştirilebilecek programlara katkı sunması bakımından araştırma bulgularının faydalı olabileceği düşünülmektedir.