Hannah Arendt's conceptualizations of evil

Siyaset düşüncesindeki kötülüğün sıradanlığı ve radikal kötülük kavramlarını Hannah Arendt'e borçluyuz. Kötülük kavramı Arendt'in eserlerinde oldukça sık karşımıza çıkmasına rağmen, Arendt'te bir kötülük kuramı bulmak mümkün değildir, ayrıca Arendt'i ahlak kuramcısı olarak düşünmek de yanlış olacaktır. Onun düşüncesinde dört başı mamur sistematik bir düşünce silsilesini takip etmek de mümkün değildir. Bu tez Arendt'in kötülük anlayışını yine Arendt tarafından ortaya atılmış diğer önemli kavramlar ışığında sistematikleştirerek ortaya koymaktadır. Bir çok farklı anlamda, zaman zaman birbirine zıt ya da çelişkili biçimlerde karşımıza çıkan kötülük kavramı Arendt'in özgürlük fikri ile beraber düşünüldüğünde kendi içinde tutarlı bir anlam kazanabilmektedir. Arendt'in iki farklı özgürlük anlayışı (yeni bir şey başlatma imkanı olarak özgürlük ve özgür irade) yine onun tarafından ortaya atılmış olan iki farklı kötülük anlayışı (kötülüğün sıradanlığı ve radikal kötülük) ile örtüşmektedir. Tüm bu ikilileri bir birine bağlayan en temel kavramsallaştırma da kötülüğün gerçekliği anlayışında açığa çıkmaktadır.