Haunting presence: An analysis of the revolutionary left in turkey vis-à-vis the ruling nation ideology

Bu çalışmanın biri teorik, diğeri tarihsel olmak üzere iki amacı mevcut: Teorik amaç, Žižek, Zupančič, ve Badiou gibi isimler tarafından temsil edilen ve Alman İdealizmi, Marksizm, ve Lacancı psikanalizi birleştiren diyalektik materyalist çerçeveyi kullanarak toplumsal antagonizma ve devrimci eylemin, kapitalizm, kolonyalizm ve patriyarka gibi farklı sınıfsallıkların hiçbirini göz ardı etmeden yahut birbirine indirgemeden kavramsallaştırılabilmesini sağlayan tamamen formal ve jenerik bir teorisini sunmaktır. Toplumun salt sembolik olarak değil, toplumsal keyfin (jouissance) örgütlenmesi yoluyla inşa edildiği esasından yola çıkan bu dissensus temelli çerçeve, yapısal eşitsizlikleri konsensüs üzerinden açıklamaya çalışan ırksal sözleşme teorileri ve madun çalışmaları gibi alternatiflere karşı eleştirel bir katkı olarak önerilmektedir. Çalışmanın tarihsel amacı ise teorik argümanın tarihsel bir gösterimini yapmaktır. Buna binaen, millet-i hakime ideolojisinin Osmanlı millet sisteminden bu yana sürekliliğine ilişkin yapısal bir açıklama verilerek, sol hareketleri odağa alan bir perspektiften millet-i hakimenin maskülen-hegemonik mantığının süperegoik karakteri ve kolonyal meseleye ilişkin semptomatik körlüğü inceleniyor. Bunun karşısında ise, devrimci öznenin iki defa kolonyal düzenin semptomal konumundan, yani önce Ermeni milletinden sonra ise Kürt milletinden çıkmasının analizi vasıtasıyla, hem bu iki tarihsel mesele arasındaki, hem de semptomal eleman ile devrimci özne arasında olan yakın ilişkinin feminen mantığının bir gösterimini sunuyor.