Hemiplejik omuz agrılı olgularda klinik ve ultrasonografik bulguların fonksiyonel durumla ilişkisi

Omuz ağrısı hemiplejik hastalarda sık görülenve fonksiyonel son durumu etkileyen önemli bir komplikasyondur. Hemiplejik omuz ağrısının görüllme sıklığı % 5-84olarak bildirilmektedir. Ultrasonografi (USG), omuzun yumuşak doku patolojilerinin ortaya konmasında kullanılan non-invaziv, kolay ulaşılabilir ve düşük maliyetli bir görüntüleme yöntemidir. Ultrasonografinin bir diğer avantajı da karşılaştırmalı ve dinamik görüntüleme imkanı sağlamasıdır. Yapılan bu çalışmanın amacı, hemipleji sonrası farklı üstekstremite motor iyileşme evrelerindeki hastaların klinik özelliklerini ve ultrasonografik bulgularınıkarşılaştırarak bu bulgularla hemiplejik omuz ağrısı arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Çalışmaya hemipleji tanısı alan 53 gönüllühasta dahil edildi. Alınan kişiler yaş,cinsiyet ve demografik özellikler açisindan benzer olacak şekilde 2 gruba ayrıldı.Gruplar Brunnstrom iyileşme evresi 1-2-3 olanlar kötü üstekstremite motor fonksiyon grubu olarak, Brunnstrum iyileşme evresi 4-5-6 olanlar ise iyi üstekstremite motor fonksiyon grubu olarak tanımlandı.Her iki gruba klinik ve ultrasonografik değerlendirme yapıldı.Ultrasonografik değerlendirmede hemiplejik omuzdaki biseps, supraspinatus, infraspinatus, subskapularistendonları, subakromiyalsubdeltoid (SASD) bursa ve akromiyoklavikular eklem incelendi. Hastaların hemiplejik omuz ağrısı şiddetini belirlemek için Numerik Derecelendirme Skalası (NDS) kullanıldı. Hastaların günlük yaşam aktivitelerindeki bağımlılık düzeyiBarthel İndeksi (BI) ile değerlendirildi.Hastaların depresyon semptomları Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile değerlendirildi. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, VKİ (Vücut Kitle İndeksi) , hemiplejisüresi, hemiplejik taraf, dominant el açısından anlamlı farklılık yoktu.Subakromiyal-subdeltoid bursa patalojileriningörülmesıklığı kötüüstekstremite motor fonksiyon olanlarda ,üstekstremite motor fonksiyonu iyi olanlara göre göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.05).Üst ekstremite motor fonksiyon kötü olanlarda abduksiyon,fleksiyon iç ve dış rotasyon açısı motor fonksiyonları iyi olanlara göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,001).Ultrasonografiyle değerlendirilen tendonpatolojisi olan grupta, olmayan gruba göre omuz ekleminin pasif ekstansiyon açısı anlamlı olarak daha düşük bulundu( p<0,05).Kötü üstekstremite motor fonksiyon olanlarda,Barthelİndeksi iyi olanlara göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0.001). USG' de en az birpatolojik bulgusu olan hastaların Barthelİndeksi USG' si normal olarak değerlendirilen hastaların göre anlamlı olarak daha düşük bulundu.Hastaların omuz subluksasyonunuultrasonografik olarak ortaya koymak için ölçtüğümüz akromiyon-büyük tüberkülarası mesafesinin, spastisitesi olan hastalarda, spastisitesi olmayan hastalara göre arttığı ancak bu artışın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptandı (p>0,05). Sonuç olarak, USG'ninhemiplejik hastalarda omuz ağrısıyla ilişkili yumuşak doku patolojilerinin değerlendirilmesinde kolay ulaşılır, noninvaziv ve düşük maliyetli bir teknik olarak önemli bir yeri vardır ve USG ile saptanan omuz patolojilerikötü fonksiyonel durumla ilişkilidir. Elde ettiğimiz bulgular, USG'nin HOA olan hastaların klinik değerlendirmesinde ve omuz ağrısıyla ilişkili sorunların yönetiminde rehberlik edebilecek önemli bilgiler sunduğunu ortaya koymaktadır