Hemşirelerin kardiyovasküler hastalığa sahip bireylerde düşmeleri önleme konusundaki bilgi düzeylerinin ve yeterliliklerinin incelenmesi

Bu araştırma kardiyovasküler hastalığa sahip bireylerin bakımını üstlenen hemşirelerin hasta düşmeleri üzerine alınacak önlemler hakkında bilgi düzeylerini ve yeterliliklerini incelemek üzere tanımlayıcı nitelikte yapıldı. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yataklı birimlerde görev yapan kardiyovasküler hastalığa sahip bireylere bakım veren ve araştırmaya katılmayı kabul eden 130 hemşire oluşturdu. Araştırmanın verileri gerekli izinler alınarak Ocak- Mart 2025 tarihlerinde hemşirelerle yüz yüze görüşerek toplandı. Veri toplama aşamasında Düşmeyi Önleme Bilgi Testi, Düşmeleri Önlemede Öz Yeterlik -Hemşire- Ölçeği ve katılımcıları tanıtmak için Anket Formu kullanıldı. Verilerin analiz uygulamalarında IBM Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) Statistics 25.00 programı kullanıldı. Analiz tekniklerini belirlerken değişkenlerin çarpıklık ve basıklık değerlerine bakıldı. Verilerin analizinde sayı, yüzde, standart sapma, ortalama istatistiksel yöntemleri kullanıldı. İki kategorik değişkenlerin puanlarının karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem t testi kullanıldı. Sürekli değişkenler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesinde Pearson korelasyon ve Spearman korelasyon analizleri yapıldı. Çalışmanın bulgularına göre katılımcıların düşmeleri önlemede öz yeterlik puan ortalaması alınabilecek 66 tam puan üzerinden 56.98 olarak bulundu, öz yeterlik düzeyi yüksek olarak yorumlandı ve demografik özelliklere göre değişkenlik gösterdi (Örneğin evli hemşirelerin öz yeterlik puanı bekar hemşirelere göre daha yüksek bulundu). Katılımcıların düşmeleri önleme bilgi puanı ortalaması ise 37.20 bulundu ve hemşirelerin bu konuda bilgilerini geliştirmesi gerektiği saptandı. Ayrıca veriler demografik özelliklere göre değişkenlik gösterdi (Örneğin kadın hemşirelerin puanı erkek hemşirelere göre daha yüksek bulundu). Düşmeleri önlemede bilgi düzeylerini ve öz yeterlik düzeylerini artırmak amacıyla hizmet içi eğitimlerin hem sıklığının hem de içeriğinin yeniden düzenlenmesi önerilmektedir. Planlanacak eğitim programlarının teorik bilgiyle yeterli kalmaması, vaka temelli simülasyon ve uygulamalı yöntemlerle desteklenmesi önerilmektedir.