Hemşirelerin problem çözme ve karar verme becerilerinin değerlendirilmesi

Amaç:Bu çalışma, hemşirelerin problem çözme ve karar verme becerilerini değerlendirerek; analitik ve sezgisel düşünme eğilimlerinin bireysel ve mesleki özelliklerle ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, 6 Kasım – 30 Aralık 2024 tarihleri arasında İstanbul'da bir şehir hastanesinin çeşitli kliniklerinde görev yapan 254 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler "Tanıtıcı Bilgi Formu", "Hemşire Karar Verme Ölçeği (HKVÖ)" ve "Sezgisel Düşünme Ölçeği (SDÖ)" ile yüz yüze anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis testi, Games-Howell post hoc testi ve Spearman korelasyon analizleri kullanılmıştır. Etik kurul ve kurumsal izinler alınmıştır. Bulgular: Hemşirelerin karar verme düzeyleri ve sezgisel düşünme eğilimleri genel olarak orta düzeyde bulunmuştur. "İçsel kesinlik" alt boyutu ile karar verme düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Demografik değişkenler ile karar verme becerileri arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Deneyim düzeyinin sezgisel karar verme eğilimini etkilediği görülmüştür. Sonuç: Elde edilen bulgular, hemşirelerin karar verme süreçlerinde analitik ve sezgisel yaklaşımları birlikte kullandıklarını göstermektedir. Karar verme becerilerinin güçlendirilmesi için hemşirelik eğitimlerinde vaka temelli uygulamalara, simülasyon eğitimine ve deneyime dayalı mentorluk sistemlerine yer verilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Karar verme, problem çözme, hemşirelik, analitik düşünme, sezgisel düşünme