Hibrit dil eğitimi bağlamlarında İngilizce öğretim görevlilerinin öz-yeterlik inançları ile mesleki dayanıklılıkları arasındaki bağlantıyı araştırmak: Niteliksel bir vaka çalışması

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin kuzeybatısında yer alan bir devlet üniversitesinde görev yapan yabancı dil olarak İngilizce (EFL) öğreten hizmet içi İngilizce öğretim görevlilerinin öz-yeterlikleri ile dayanıklılıkları arasındaki bağlantıyı incelemek ve hibrit bir ortamda yabancı dil öğretirken karşılaştıkları sorunlar ve zorluklarla başa çıkma mekanizmalarını araştırmaktır. Bu amaçla, araştırma yöntemi olarak nitel bir vaka çalışması seçilmiş ve COVID-19 salgını sırasındaki kısıtlamalar nedeniyle kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 12 İngilizce öğretim görevlisi çalışmaya dahil edilmiştir. Veri toplama araçları; demografik veri formlarını, çevrimiçi haftalık yansıtıcı günlükleri ve çevrimiçi yarı yapılandırılmış odak grup görüşmelerini içermektedir. Veri analizi, nitel bir veri analiz yazılımı olan MAXQDA 2024 aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Veri analizinin ardından veriler mevcut literatüre dayalı olarak ana temalara ve alt temalara ayrılmıştır. Araştırmanın bulguları, hizmet içi İngilizce öğretim görevlilerinin öz-yeterlik inançlarını ve dayanıklılarını etkileyen çeşitli öğretmen merkezli ve bağlamsal-öğretimsel dinamiklerin olduğunu ve bu iki yapı arasında bir bağlantı olduğunu göstermiştir. Ayrıca yabancı dil öğretim görevlilerinin hibrit bir ortamda yabancı dil öğretirken yaşadıkları zorluklara ve sıkıntılara karşı farklı baş etme stratejileri geliştirdikleri görülmüştür. Sonuç olarak, elde edilen bulgular ışığında yabancı dil eğitimine yönelik önemli çıkarımlar ortaya konulmuştur.