Hipermobil sendromlu bireylerde pliyometrik aktivite ve yorgunluk sonrası tabanaltı basınç değerlerinin incelenmesi

Amaç: Eklem hipermobilite sendromu, eklemlerde anormal yüklenmeyle karakterize bir klinik tablodur. Bu çalışmanın amacı eklem hipermobilite sendromlu bireylerin pliyometrik aktivite ile kas yorgunluğu oluşturulmadan önce ve sonra tabanaltı basınç değerlerinin incelenmesi idi. Yöntem: Çalışmaya yaşları 19-28 arasında değişen 68 birey dahil edildi. Katılımcılar Brighton Kriterlerine göre eklem hipermobilite sendromu tanısı alan hipermobil grup (n=34) ve hipermobil olmayan kontrol grubu (n=34) şeklinde iki gruba ayrılmıştır. Bireylerin ilk olarak statik duruşta tabanaltı basınç değerlendirmeleri Tekscan MatScan Pressure Mat System bilgisayarlı tabanaltı basınç değerlendirme cihazı ile yapılmıştır. Değerlendirmeler statik ayakta duruş, 20 cm ve 40 cm yükseklikteki basamaktan düşme aktivitesi sırasıyla yapıldı. Bu değerlendirmeleri takiben bireylerde pliyometrik aktivite (derinlik sıçrayışı) ile yorgunluk oluşturulmuştur. Yorgunluk oluşturulmasından sonra değerlendirme 20 ve 40 cm yükseklik için tekrarlandı. Bulgular: Değerlendirme sonunda ölçümlerde hiçbir parametrede gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Her iki grupta gruplar içerisinde ise yorgunluk sonrasındaki 20 ve 40 cm yükseklikten yapılan basamaktan düşme aktivitesi sonunda sol ve sağ ayaktaki pik basınç değerleri ile ağırlık merkezinin salınım hızı, varyansı parametrelerinde anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak eklem hipermobilite sendromlu bireylerin yorgunluk öncesi ve sonrasında sağlıklı kontrol grubu ile çoğunlukla benzer şekilde davrandığı görülmüştür. Eklem mobilitesinin dengeye etkisinin eklem düzeyinde araştırılmasının yararlı olacağı düşünülmüştür. Anahtar Kelimeler: Eklem hipermobilite sendromu, genel eklem hipermobilitesi, tabanaltı basınç, yorgunluk, Beighton Skorlaması, Brighton Kriterleri