Hipotiroidi tedavilerinin dental implant osseointegrasyon başarısına etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu retrospektif kohort çalışmanın amacı, hipotiroidi tanısı bulunan bireylerde dental implant tedavisi sonrası osseointegrasyon başarısını değerlendirmek ve levotiroksin (LT4) replasman tedavisinin bu süreç üzerindeki etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, 2014–2024 yılları arasında mandibular posterior bölgede implant tedavisi uygulanmış hastaların medikal ve dental kayıtları dahil edilmiştir. Katılımcılar; hipotiroidi tanısı olup LT4 replasman tedavisi uygulanan (HT+LT4), hipotiroidi tanısı olup tedavi uygulanmayan (HT–LT4) ve sistemik olarak sağlıklı bireyler (kontrol grubu: KG) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Bu çalışmada, hipotiroidi tanılı bireylerde erken dönem implant başarısı değerlendirildi. Elde edilen değerler gruplar arası karşılaştırmalarla istatistiksel olarak analiz edildi. Ayrıca Fraktal analiz (FA) yöntemiyle implant çevresindeki kemik mikro mimarisi değerlendirildi. Her implant çevresinde belirlenen altı ilgi bölgesinde (ROI) FA uygulanmış olup, box-counting yöntemiyle fraktal boyut (FB) değerleri hesaplandı. Elde edilen ortalama FB değerleri gruplar arası karşılaştırmalarla istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 125 hasta (472 implant) dahil edilmiştir. Başarısızlık oranı, HT–LT4 grubunda %23,1 olup, HT+LT4 (%3,6) ve kontrol grubu (%5,4) ile kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksektir (p=0,032). İmplant düzeyinde analizlerde de benzer şekilde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,001). İmplant başarısızlık oranı HT–LT4 grubunda %14,6, HT+LT4 ve kontrol gruplarında %1,4 olarak kaydedilmiştir. FA sonuçlarına göre, HT–LT4 grubundaki örneklem sayısının yetersizliği (n=2) nedeniyle bu grup istatistiksel analize dahil edilmemiştir. Postoperatif immediat dönemde ölçülen FB değerleri protez yüklemesi öncesi ölçümlerle karşılaştırıldığında, her iki grupta da daha yüksekti. (p < 0.01). Sağlıklı bireylerdeki FB değeri düşüşü, HT+LT4 grubuna göre daha yüksek olmasına rağmen, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. (p = 0.072). Sonuçlar: LT4 replasman tedavisi uygulanmayan hipotiroidi bireylerde dental implantların erken dönem başarısızlık oranı, diğer iki gruba göre anlamlı düzeyde yüksekti. Buna karşın, LT4 tedavisi uygulanan hipotiroidi bireylerdeki erken dönem implant başarı oranı sağlıklı bireylerle benzer düzeydeydi. Fraktal analiz bulguları, erken dönem implant başarısızlığı görülmemesine rağmen, LT4 tedavisi gören hipotiroidi bireylerde kemik trabekülasyonunun yeniden yapılanma sürecinin sağlıklı bireylere kıyasla kısmen daha yavaş ilerlediğini göstermekteydi. Anahtar Kelimeler: Hipotiroidi, Levotiroksin, Dental implant, Osseointegrasyon, Fraktal analiz