Ben aslında ben değilim: Othello'da şeytani bir ayartıcı olarak Iago karakteri

Bu tez Iago'nun şeytani yönlerini karakteri şeytanla alakalandırarak tartışmaktadır. Shakespeare'in eserinin bütününe bakıldığında, Iago ve oynadığı rol daha bir vurguludur. Kraliçe Elizabeth döneminin ?şeytan? algısından yola çıkarak ve şeytanın kişilik tahlili yapılarak, tezde bu tartışma oluşturulmuştur. Dönemin algısına gore; bir insane şeytanla anlaşma yapabilir, hatta şeytan, insanda vücut bulmuş olarak da ortaya çıkabilir. Bu tezin vurgusu da, detaylı bir Iago betimlemesi yoluyla?ve dahası?Iago'nun sarfettiği sözler ve davranışlardan yola çıkarak, şeytani karakterin kişiliği üzerinedir. Mutsuz evlilik temasının işlendiği eserde ?alçak? diye nitelenebilecek karakterin cinselliğinin, karakterinin amaçlarıyla alakalı ipuçları vereceği de bir gerçektir. Gerçekte, Iago'nun neyi amaçladığı eserde bir bilinmez olarak kalır. Sonuçta, Iago'nun şeytani yönlerinin eserdeki tahlili, Othello'nun sembolik ve etkileyici bir eser olmasını da beraberinde getirmiştir. Shakespeare'in ?manadünya?ya olan ilgisi dikkate alındığında, aslında Iago karakterini yöneten gücün de şeytan olduğu söylenebilir.