İbnü'l-Cezerî'nin eserlerinde vakf ve ibtidâ

Mananın tamam olduğu yerde okumaya tekrardan başlamak amacıyla nefes alacak kadar bir süre sesi kesmeyi ifade eden vakf ile kıraate devam etmek için mana bütünlüğüne uygun olan yerden yeniden başlamayı ifade eden ibtidâ, Kur'an tilavetinin en önemli unsurlarındandır. Vakf ve ibtidâ; maksut olunan mananın doğru bir şekilde anlaşılması, ayetlerden şer'î deliller çıkarılması ve Kur'an'ın i'câz yönlerine işaret edebilmesi bakımından önemlidir. Bu ilim sayesinde Kur'an-ı Kerim'in indirilişindeki hikmetin kaybolmasının önüne geçilmiştir. Kur'anı Kerim'in hem anlamına akseden yönüne hem de metnini okumaya yardımcı olan bu ilim, önemi sebebiyle kıraat uleması tarafından müstakil olarak da çalışılmıştır. Çalışmanın başında kıraatte otorite bir âlim olan İbnü'l-Cezerî'nin hayatı, vakf ve ibtidâ ilminin önemi, gayesi, bağlayıcılığı ve hükmü farklı başlıklar altında incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise İbnü'l-Cezerî'nin vakf ve ibtidâ ilmine olan yaklaşımı, ilmî hayatının muhtelif zamanlarında kaleme almış olduğu "et-Temhîd, en-Neşr, el-Mukaddime" isimli eserleri incelenerek ele alınmıştır. Bu bağlamda yapılan çalışma, İbnü'l-Cezerî'nin eserlerinin literatürdeki özgün taraflarını ortaya koymayı amaçlamıştır.