İcra ve İflas Kanunu madde 111/a uyarinca borçluya satış yetkisi verilmesi

Borçluya satış yetkisinin verilmesi, Türk hukukunda icra takiplerinin etkinliğini artırmayı hedefleyen önemli bir düzenleme olarak 7343 sayılı Kanun'la hukuk sistemimize kazandırılmıştır. Bu düzenleme, alacaklıların alacaklarına daha hızlı kavuşmalarını sağlamayı ve açık artırma yoluyla satışların olumsuzluklarını gidermeyi amaçlayan alternatif bir paraya çevirme yöntemi olarak tasarlanmıştır. Ancak düzenlemenin taslağı üzerinde yeterli bir akademik ve uygulamaya dönük tartışma yapılmadan yasalaşmış olması, uygulamada bazı eksikliklere ve eleştirilere neden olmuştur. İcra ve İflas Kanunu'nun 111/a maddesi ile borçlu, mahcuz malın satışını bizzat gerçekleştirme yetkisine sahip olmuş; böylece icra hukukumuza yeni bir paraya çevirme usulü kazandırılmıştır. Ancak borçlunun bu yetkiyi kullanabilmesi, kıymet takdiri raporunun borçluya tebliğ edilmesinden itibaren yedi günlük süre içerisinde yetki talebinde bulunmasına bağlıdır. Satış işleminin hukuki geçerliliği için borçlunun, İİK m. 111/a-2'de öngörülen koşullara uyması gerekmektedir. Bununla birlikte, borçlunun gerçekleştirdiği satış işlemleri icra mahkemesi tarafından şekli bir incelemeye tabi tutulur ve satışın onaylanması ile mülkiyetin devri gerçekleşir. Bu çalışmada, 7343 sayılı Kanun'un İcra ve İflas Kanunu'nda gerçekleştirdiği değişiklikler ve eklemeler çerçevesinde hukuk sistemimize kazandırılan İİK m. 111/a ile düzenlenen borçluya satış yetkisi verilmesi konusu ele alınarak, kurumunun hukuki niteliği, prosedürün temel özellikleri ve düzenlemenin hukuk dünyasına kattıkları açıklanmaya çalışılacaktır.