Doctor Faustus ve The Duchess of Malfi: Oyunlarında görülen rönesansa özgü bireyselcilik yaklaşımı

Dr. Faustus ve Malfi Düşesi'nin davranış ve kişilikleri, topluma direndikleri ve özgürlük tercihlerinde Rönesans'a özgü güvenin özelliğini gösteren kendi yollarını seçtikleri için, güçlü fikirleri nedeniyle dikkat çeker. İkisi de sosyal yasalara meydan okuyan ve onları kendi bireysel/kişisel yasalarıyla değiştiren şahıslar olarak tasvir edilirler. Kendilerini bulma yolunu araştırırken, ilahi gücü ve hayatın anlamını da ararlar. Bu, Dr. Faustus'a göre, insana doğal dünya üzerinde hakimiyet sağlayan sırların keşfedilmesidir. Dr. Faustus araştırmadan büyüyü kabul etmeyen biridir ve eğitimli bir teologdur. Bundan ziyade, (onu çöküşe sürükleyecek) tehlikeli gizli bilimlerle ilgilenme konusunda nihai kararını vermeden önce, her şeyi araştırarak uzun bir zaman geçirmiştir. Başkalarına zarar vermeden de olsa, bir kara büyücünün sık sık yaptığı yolda ölülerin ruhlarını çağırarak fal bakma, simya ve büyü alanlarına arzu duymaktadır. Faustus, kendisini hilelerle eğlendirir görünür ve oyunun sonuna doğru akademik niteliğini kaybeder. Malfi Düşesi'ne gelecek olursak; onun amacı, kısa da olsa erdemli ve mutlu bir hayat sürmektir. Düşes, erkek kardeşlerinin hakimiyetini reddederek kendi dişil doğal arzularını takip eder. Böylece Reformasyon ve Aydınlanma boyunca ortaya çıkan ''özgür kadın''ın erken bir örneğini sunar. Kilisenin baskısı başrolün davranışı üzerinde çok büyük bir etkiye sahiptir. Özellikle Rönesans ve Platonculuğun eğitim nosyonunu temsil eden Güneş gibi imgeler vurgulanır. Aynı şekilde o dönemde çok baskın bir rolü olan Machiavelli'nin bireyselci etkisi, her iki oyundaki karakterlerin farklı davranışları bakımından açıklanır. Tez, Rönesans'ın belki de temel keşfi olan bireyin güçlü duygularını keskin biçimde zıtlaşan iki ayrı oyunda sergileyerek, Rönesans bireyselciliğinin iki önemli kültürel ve edebi görünümüne dikkat çeker.