"Çifte diasporalarda" kimlik dönüşümü ve ulusötesi dayanışma: Türkiye'deki Suriyeli Çerkeşler

Bu tez, Suriye iç savaşı nedeniyle yerinden edilen ve Türkiye'ye göç eden Suriyeli Çerkeslerin diasporik kimlik dönüşümlerini ve ulusötesi dayanışma pratiklerini incelemektedir. Zorunlu göç, çifte diaspora ve ulusötesicilik literatürü çerçevesinde konumlanan çalışma, tarihsel sürgün deneyimiyle şekillenmiş bir topluluğun yeni bir zorunlu göç dalgasıyla nasıl başa çıktığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Suriyeli Çerkeslerin kimliklerini Türkiye'deki yeni sosyo-politik bağlamda nasıl yeniden yapılandırdıklarına ve ulusötesi bağlantılarını nasıl sürdürdüklerine ya da dönüştürdüklerine odaklanmaktadır. Bu doğrultuda tez, hem tarihsel olarak Kafkasya'dan sürgün edilmiş hem de yakın zamanda Suriye'den yerinden edilmiş bir topluluğun katmanlı deneyimlerini analiz ederek, "çifte diaspora" kavramını geliştirmektedir. Bireysel anlatılar ve sivil toplum örgütlerinin rolleri üzerinden yapılan analizle, çifte diasporayı çoklu anavatanlar, kimlikler ve dayanışma biçimleri arasında süregiden bir müzakere süreci olarak kavramsallaştırmaktadır. Bireysel ve kurumsal düzeyleri bir araya getiren çok katmanlı metodolojik yaklaşımıyla bu tez, hem kavramsal hem de yöntemsel açıdan çifte diasporalar literatürüne katkıda bulunmakta; kalıcı yerinden edilme koşullarında kimlik ve dayanışmanın sınırlar ötesinde nasıl birlikte inşa edildiğini ortaya koymaktadır.