İdiyopatik jeneralize epilepsi tanılı hastalarda mirna alt tiplerinin ekspresyon düzeylerinin incelenmesi

Giriş: İdiyopatik jeneralize epilepsiler (İJE) tüm epilepsilerin yaklaşık üçte birini kapsamakta olup, bunların büyük kısmı da çocukluk ya da ergenlik dönemlerinde başlar. İJE tanısında kullanılan herhangi bir biyobelirteç bulunmamaktadır. Daha önce birçok epilepsi hastasında miRNA alt tipleri olan miR-146a, miR-155 ve miR- 132 bakılmış olup kontrol grubuna göre istatistiksel olarak ekspresyon seviyelerinin farklılık gösterdiği saptanmıştır. Çalışmamızda İJE hastalarında miR-132, miR-146a ve miR-155'in ekspresyon düzeyleri incelenmiş ve olası aday biyobelirteç potansiyellerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu amaçla çalışmaya İJE tanılı 46 hasta ve 50 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Sırasıyla; miR-132, miR-146a ve miR-155'in ekspresyon düzeyleri qRT-PZR yöntemiyle incelenmiştir. Bu işlem için U6 snRNA housekeeping gen olarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerde ilk olarak verilerin dağılımına Shapiro- Wilk testi ile bakılmış, normal olmayan dağılım gösteren gruplara Mann Whitney testi yapılmıştır. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Ayrıca, incelenen tüm miRNA'ların biyobelirteç potansiyellerinin tespiti için ROC analizi ile AUC değerleri hesaplanmıştır. Sonuç: miR-132 ekspresyon seviyesi hastalarda kontrollere oranla istatistiksel olarak yüksek anlamlılık gösterilmiştir (p<0,0001). ROC analizinde AUC değeri 0,727 olarak belirlenmiştir. miR-146a ekspresyon seviyesi hastalarda kontrollere oranla istatistiksel olarak yüksek anlamlılık tespit edilmiştir. (p<0,0001). ROC analizinde AUC değeri 0,760 olarak belirlenmiştir. miR-155 ekspresyon seviyeleri ise hastalarda kontrollere oranla istatistiksel olarak yüksek anlamlılık belirlenmiştir (p<0,0001). ROC analizinde AUC değeri 0,879 olarak tespit edilmiştir. Tartışma: Çalışmada ayrıntılı olarak analiz edilen üç miRNA ekspresyon seviyeleri bakımından istatistiksel olarak ileri derece anlamlı bulunmakla birlikte, ayrıca AUC değerlerinin 0,700'den yüksek olması biyobelirteç olarak uygun adaylar olabileceklerini göstermektedir. İlerleyen dönemde bu miRNA'ların biyobelirteç potansiyelleri daha büyük hasta/sağlıklı gruplarıyla incelenmeli ve özellikle AUC değeri açısından en kuvvetli bulunan miR-155 ve hedefi olan genler hastalığın etiyopatogenezi açısından dikkate alınmalıdır.