II. Meşrutiyet Döneminin siyasî ve sosyal ortamında Ömer Seyfeddin'in Efruz Bey adlı eserinin incelenmesi

Ömer Seyfeddin (1884-1920); Türk edebiyatı tarihinde bilhassa hikâyeciliğiyle tanınmakla birlikte, aynı zamanda dilci ve fikir adamı kimliğiyle de öne çıkan önemli şahsiyetlerden biridir. Osmanlı Devleti?nin savaşlarla uğraştığı son yıllarına tanıklık eden yazar; milliyetçilik fikrine dayanan bir hürriyet anlayışını benimseyerek Türk millî kimliğinin inşası sürecine büyük katkılar sunmuş, edebî üretimini de bu dünya görüşü doğrultusunda şekillendirmiştir. Yazarın Efruz Bey adlı eseri, II. Meşrutiyet?in karışık siyasî ve sosyal ortamında ortaya çıkan yarı aydın tipinin bir parodisidir. Toplumun ihtiyaçlarını daima kişisel çıkarların üstünde tutan Ömer Seyfeddin, istibdadın ardından ?özgür?leşen ortamda, ?aydın? kimliğine tutunarak mevki ve şöhret sahibi olmaya çalışan, kişisel çıkarlarını öne çıkarmak gayretinde olan kimseleri Efruz Bey tipi ile görünür hâle getirmiş ve alaycı bir dille eleştirmiştir. Bu tezde, yazarın Efruz Bey adlı eseri, dönemin siyasî ve sosyal meseleleriyle örtüşen yanları dikkate alınarak incelenmiştir. II. Meşrutiyet dönemindeki toplumsal dinamiklerin özellikle bir kısım ?yarı aydınlar? üzerindeki etkileri, çalışmamızın odak noktasını teşkil etmektedir.