İki farklı yöntemle sinterize edildikten sonra yüzey koşulları değiştirilen zirkonyum oksit alt yapılar ile üst yapı porseleni arasında oluşan bağlanmanın kesme dayanıklılığının incelenmesi

Bu in vitro çalışmanın amacı, mikrodalga ve konvansiyonel sinterizasyon yöntemleriyle üretilen zirkonya alt yapılarla üst yapı seramiği arasında oluşan bağlantı dayanıklılığına, sinterizasyon yöntemlerinin ve farklı yüzey işlemlerinin etkisini incelemektir. Zirkonya alt yapıların hazırlanması için Noritake Alliance Y-TZP yarı sinterize bloklar kullanılmıştır. Disk şeklinde 96 örnek YenaDent CAM ünitesinde üretilmiş ve sinterizasyon işlemlerine göre 2 gruba ayrılmıştır (n=48). 48 örnek mikrodalga yöntemiyle, diğer 48 örnek ise konvansiyonel yöntemle sinterize edilmiştir. Örnekler uygulanacak yüzey işlemlerine göre 4'er gruba ayrılmıştır (n=12). Mikrodalga ile sinterize edilen alt yapı örneklerinde grupların dağılımı; MK: yüzey işlemi uygulanmaması (kontrol grubu), M1: Al2O3 kumlama uygulanması, M2: liner uygulanması, M3: Al2O3 kumlama sonrasında liner uygulanması; konvansiyonel yöntem ile sinterize edilmiş alt yapı örneklerinde grupların dağılımı ise; KK: yüzey işlemi uygulanmaması (kontrol grubu), K1: Al2O3 kumlama uygulanması, K2: liner uygulanması, K3: Al2O3 kumlama sonrasında liner uygulanması şeklindedir. Kişisel olarak hazırlanan indeks kullanılarak Cerabien CZR toz-likit karışımı zirkonya alt yapılar üzerine yığılarak fırınlanmış ve tüm örneklere (5 ? -55 ? C, 6000 döngü) ısısal döngü yapılmıştır. Daha sonra Üniversal Test cihazında 0,5mm/dk hızla örneklere bağlantı dayanıklılık testi uygulanmıştır. Tüm örneklerdeki kopma paternleri, ışık mikroskobunda değerlendirilmiş ve adeziv, koheziv veya adesiv ve kohesiv paternlerin kombinasyonu şeklinde sınıflandırılmıştır. Her kopma paterninden birer örnek elektron tarama mikroskobunda incelenmiştir. Elde edilen veriler; Shapiro Wilk, Levene, Post-hoc Tukey HSD, Student's t testleri, İki-Yönlü Varyans Analizi ve Tek-Yönlü Varyans Analizi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir (p ? 0.05). Mikrodalga ile sinterizasyon yapılan gruplarda, yüzey işlemleri arasında bağlantı dayanıklılığı ortalamaları yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0.113). K3 grubuna ait örneklerin kesme bağlantı dayanıklılık değerleri K1 grubuna göre (p=0.015), Kk grubuna ait örneklerin değerleri Mk grubuna göre (p=0.004) ve K3 grubuna ait örneklerin değerleri de M3 grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksektir (p=0.005). Hiçbir grupta adeziv kopma görülmezken, tüm gruplarda koheziv ve kombine kopma paternleri gözlenmiştir. Sonuç olarak, bu in vitro çalışmanın sınırları dahilinde, konvansiyonel yöntemle sinterize edilen Noritake Alliance zirkonya alt yapıların üzerine Al2O3 ile kumlama yapıldıktan sonra liner uygulanması önerilmektedir.