İklim değişikliği ve büyükşehir belediyesi uygulamaları: Mersin örneği

İklim değişikliği, ekonomik, toplumsal ve yönetsel taraflarıyla kentlerin sürdürülebilir geleceğini doğrudan etkileyen çok boyutlu bir olgudur. İklim değişikliğinin yerel ölçekte yarattığı etkiler ve bu etkilere verilen tepkiler bağlamında, yerel yönetimler hem uyum hem de emisyon azaltım politikalarının geliştirilmesi ve uygulanmasında kritik aktörler olarak öne çıkmaktadır. Bu çerçevede yerel yönetimlerin mali ve kurumsal kapasiteleri, diğer aktörlerle kurdukları ilişkiler ve karar alma süreçleri, iklim politikalarının kapsamını ve etkinliği üzerinde belirleyici bir rol oynamaktadır. Yerel ölçekte iklim değişikliğiyle mücadele ve uyum politikaları yerel yönetimlerin kamu ve kamu dışı aktörlerle kurduğu ilişkiler ağıyla şekillenmektedir. Bu doğrultuda çalışmada, kent yönetiminde aktörler arası ilişkileri, güç dengelerini ve kaynak kullanımını birlikte ele almaya imkân tanıyan kentsel rejim yaklaşımı kuramsal çerçeve olarak benimsenmiştir. Tezde, Mersin ili örneğinde büyükşehir ve ilçe belediyelerinin iklim değişikliğiyle mücadele ve uyum politikaları, yönetsel, kurumsal, mali ve siyasal dinamikler çerçevesinde incelenmiştir. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerden elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Çalışmada, Mersin Büyükşehir Belediyesi'nin güçlü kurumsal kapasitesi, uluslararası fonlara erişimi ve çok aktörlü işbirlikleri sayesinde bütüncül bir iklim politikası yürütebildiği; buna karşın ilçe belediyelerinin sınırlı mali kaynak ve teknik kapasite nedeniyle daha dar kapsamlı uygulamalar gerçekleştirdiği belirlenmiştir. Ayrıca, yerel iklim yönetişiminde merkezi yönetimle kurulan ilişkilerin bağımlılık yarattığı, bu durumun yerel özerklik ve politika sürdürülebilirliği üzerinde kısıtlayıcı etki oluşturduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, Mersin'de iklim değişikliği politikalarının çok aktörlü olduğu, ancak söz konusu aktörler arasında yeterli düzeyde koordinasyon olmadığı, bu nedenle de bütüncül bir yerel iklim rejiminin henüz oluşmadığı sonucuna ulaşılmıştır.