İklimkurgu romanı olarak Alistair Mackay'in It Doesn't Have to Be Thıs Way adlı romanı

Bu tezin amacı Güney Afrikalı yazar Alistair Mackay'in geleceğe dair bir uyarı niteliği taşıyan It Doesn't Have to be This Way (2022) adlı iklimkurgu romanını eko-eleştirel bir bakış açısıyla inceleyerek, günümüzün en büyük sorunlarından biri olan ve geleceğimizi korumak için yeterli çabanın gösterilmediği küresel ısınma gibi iklim sorunlarına edebiyat alanında dikkat çekmektir. Antroposen/kapitalosen çağının getirdiği iklim krizi karşısında teknoloji teması genellikle bilimkurgu ve iklimkurgu eserlerinde yaygındır. Bazen teknoloji ve aktivizm sayesinde iklim krizine karşı başarılı olunabileceği savunulurken bazen de her şey için çok geç kalınan senaryolar gözler önüne sürülür. Bu eserler okuyucular için uyarı niteleği taşırlar. Mackay'in romanı kapitalist amaçlar doğrultusunda on beş yıl içerisinde iklim krizine sürüklenen CapeTown'da sosyal sınıf farklılıklarını, varlıklı insanların yüksek teknoloji sayesinde iklim krizinden korunan Citadel ve diğer ılıman bölgelere göç etmesini ve iklim mültecisi olan ve iklim kriziyle baş başa bırakılan Kapelitsha Adası sakinlerini gözler önüne sermektedir. Bu yüzden roman çevresel adalete dikkat çekmektedir. Ayrıca antropojenik ve kapitalojenik amaçlar doğrultusunda medya ve hükümeti iklim krizine karşı duyarsız kalmakla suçlamaktadır. Bu eser doğa ve insan arasındaki karşılıklı etkileşimi gözler önüne serip doğanın edilgen ve insana hizmet etmesi gereken bir varlık değil doğanın yani insan olmayanın da eyleyiciliği olduğunu gösterir. Roman doğa ve insanın karşılıklı bir şekilde birbirini etkilediğini gözler önüne serer. Roman iklim krizi ve kapitalizm gibi sorunlar karşısında sevginin ve dayanışmanın önemini vurgular.