İktisadi ve İdari Bilimler Fakülteleri ve İşletme Fakültelerinin Endüstri 4.0 ile dönüşümü

Avcı ve toplayıcı toplumdan bilgi toplumuna gelinceye dek, insanoğlu hem sosyal hem ekonomik alanda birçok endüstriyel devrime şahitlik etmiştir. Son yıllarda ismini sıklıkla duyduğumuz ve bir amaç mı yoksa bir araç mı olduğu konusunda çeşitli varsayımlar bulunan Endüstri 4.0, Sanayi Devriminin dördüncü aşaması olarak karşımıza çıkmaktadır. 2011 yılında Almanya'da Hannover Fuarı'nda ortaya çıkan devrim, dijital dönüşüme öncülük etmekte ve az maliyetle yüksek verimlilik sağlayabilmeyi amaçlamaktadır. Dördüncü Endüstriyel Devrim, insan kaynağı dönüşümünü en radikal talep eden devrimdir. Önceki devrimler insan kaynağının gelişimi ve iş gücünün öğrendikleriyle paralel yaşanan değişimlerken, Endüstri 4.0 ise insanların öğrendikleri üzerine değil, makinelerin öğrendikleri üzerine bir dünya kurulmasıdır. Bu farklılık, insan-makine iş birliğini gerektirmektedir. Dolayısıyla mekanik yapıların, teknolojinin etkilendiği kadar eğitim, organizasyon yapıları, toplum dinamikleri de devrimden etkilenmektedir. Geleceğin iş gücü insanların değil makinelerin öğrenmeleri üzerine kurulu olacak ise insanı bu sistem içerisinde nereye oturtacağımız konusunda ilk olarak eğitim vizyonu geliştirilmelidir. Çalışmanın amacı; İşletme ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültelerinde (İİBF) eğitim faaliyetlerini iyileştirmek ve Endüstri 4.0 gereklerine yanıt verebilir hale getirmek adına sosyal paydaşlar çerçevesinden belirlenen hedefler ve beklentiler için çözüm önerisi sunmaktır. Bu amaca yönelik olarak Üniversite 4.0 kavramı ile mevcut eğitim faaliyetleri incelenmiş ve iyileştirilmesi gereken noktalar belirlenmiştir. Çalışmada Kalite Fonksiyon Göçerimi (KFG) ve Delphi tekniğinin bütünleştirilmesinden faydalanılmıştır. İki tur uygulanan Delphi tekniği sonucuna göre çeşitli çözümlere ulaştırılması beklenen problemler belirlenmiştir. Belirlenen problemlere yönelik çözüm önerileri DEMATEL yöntem kullanılarak önceliklendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre sosyal paydaşlar için en büyük beklentinin üniversite-sanayi iş birliğini sağlamak olduğu saptanmaktadır. Uygulamalı ve iş birliğine dayalı eğitim, ekip çalışması özümsenerek yaparak öğrenme eksikliği probleminin giderilmesi, problemleri çözüme ulaştırılmada öncelik kazanan problemlerden birisi olarak belirlenmektedir. Elde edilen bulgular çalışmamızı teknoloji tabanlı eğitim faaliyetleri ve ekip çalışmaları ile sanayi beklentilerine uygun hale getirilmesi sonucuna ulaştırmaktadır.