IL-17, IL-17R, IL-23 VE IL-23R GEN gen polimorfizmlerinin apikal periodontitis hastalarının periapikal lezyonlarında kemik yıkımı oluşması üzerine etkisi

Amaç: Bu klinik çalışmanın amacı; radyografik inceleme ve ağız içi muayene sonrasında derin çürük tespit edilen ve apikal periodontitis teşhisi konan dişleri bulunan sağlıklı bireylerde; periapikal alanlarda lezyon oluşumunda IL-17, IL-17 Reseptörü (IL-17R), IL-23 ve IL-23 Reseptörü (IL-23R) gen polimorfizmlerinin etkilerinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Tıbbi hikâyesinde herhangi bir sistemik hastalığı olmayan, klinik ve radyografik muayene sonrasında derin çürük kavitesi tespit edilen diş/dişleri olan 18-65 yaş arası bireyler çalışmaya dâhil edildi. Deney grubu; termal ve elektrik pulpa testlerine negatif yanıt veren ve radyografide periapikal lezyon tespit edilen dişleri bulunan apikal periodontitis hastalarından; kontrol grubu ise termal ve elektrik pulpa testlerine pozitif yanıt veren ve radyografide sağlıklı dişleri periapikal dokuları bulunan irreversible pulpitis hastalarından oluşturuldu. Hastaların bukkal epitel hücrelerinden elde edilen çift sarmallı deoksiribonükleik asit (dsDNA) örnekleri polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ve yüksek çözünürlüklü erime (HRM) analizlerinde genotiplerin belirlenmesi amacıyla kullanıldı. Elde edilen sonuçlar ScreenClust HRM (QIAGEN/Düseldorf, Almanya) yazılımına yüklenerek genotipler belirlendi. Bulgular: Apikal periodontitis ve irreversible pulpitis hastaları arasında IL-17A (rs542129933), IL-17RA (rs562543976), IL-23A (rs180825144) ve IL-23R (rs10489630) gen polimorfizmlerinin etkileri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dâhilinde IL-17 (rs542129933), IL-17R (rs562543976), IL-23 (rs180825144) ve IL-23R (rs10489630) tek nükleotit polimorfizmlerinin (TNP) periapikal lezyonlarda kemik yıkımının oluşması üzerinde herhangi bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Apikal periodontitis, IL-17, IL-23, periapikal lezyon, polimorfizm.