İlişkisel ve NoSQL veri tabanı sistemlerinin performans karşılaştırması

Dr. Edgar Frank Codd tarafından 1970 yılında yayınlanan "A Relational Model of Data for Large Shared Data Banks" adlı makale ile hiyerarşik veya gezinme yapısı yerine satır ve sütunlar içeren basit tablolar kullanan ilişkisel veri tabanlarını önerdiğinde mevcut hiyerarşik veya ağ veri tabanlarında işlemler yapmak çok zordu. Ara bir uygulama olmadan verilere erişmek gerektiği için, sorgulama yapan kişi işaretçiler(pointers) gibi karmaşık işlemler ile uğraşmak zorundaydı. Bu temel sorunlar ilişkisel veri tabanlarının ortaya çıkmasına neden oldu. Günümüzde akıllı telefonların artması, sosyal medya kullanımı, metin, görüntü, video, GPS ve Sensör verilerinin artması ile veri oluşumu şirketler için petabyte seviyelerine gelmiş ve veri türlerinin bir kısmı artık yapısal olmayan formatlarda oluşmaktadır. Google, Facebook ve Twitter gibi yüz milyonlarca insanın sürekli veri oluşturduğu bu platformların alt yapısında NoSQL veritabanları kullanılmaya başlanmıştır. Bu büyük şirketlerin önderliğinde keşfedilmeye başlanan NoSQL veri tabanları günümüzde birçok farklı veri tabanı modeliyle farklı amaçlarda kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı: Yaklaşık 40 yıldır kullanılan ilişkisel veri tabanları ile günümüzde yaygınlaşmaya ve kullanılmaya başlanan NoSQL yani Big Data veri depolama sistemlerini performans açısından karşılaştırmak her iki kavramı da artıları ve eksileri ile ele almaktır. Diğer çalışmalardan farkı ilişkisel VTYS, Doküman tabanlı VTYS, Sütun tabanlı VTYS sistemlerinin aynı hacimdeki veri ile karşılaştırılmasıdır. Sonuç olarak toplu veri yazma, okuma, güncelleme işlemlerinde MongoDB VTYS, silme, gruplama işlemlerinde MySQL VTYS, tek tek yapılan işlemlerde Cassandra VTYS daha performanslı sonuçlar vermiştir. Cassandra VTYS'de toplu işlemlerde tekil alan koşulu zorunlu olduğundan toplu işlemlerde performans yönünden geri kalmıştır. MongoDB dinamik şema oluşturduğundan yazılımcı dostudur.