İlkokul öğrencilerinin ekran bağımlılığı, zorbalık ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı ilkokul 2, 3 ve 4. sınıf öğrencilerinin ekran bağımlılığı, zorbalık ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya Mardin Artuklu Üniversitesi Etik Kurulu, Mardin İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve öğrencilerin velilerinden gerekli izinler alındıktan sonra başlanmıştır. Nicel araştırma yöntemiyle yapılan bu çalışmada veriler, Furuncu (2019) tarafından uyarlanan Problemli Medya Kullanım Ölçeği-Ebeveyn Kısa Formu, Dölek (2005) tarafından geliştirilen Zorbalık Eğilimi Ölçeği ve Duyan ve diğerleri (2015) tarafından uyarlanan Çocuklar İçin Yalnızlık Ölçeği ile toplanmıştır. Çalışmanın evrenini Mardin Artuklu ilçesindeki üç ilkokulda eğitim gören 2, 3 ve 4. sınıf öğrencileri; örneklemini ise belirlenen bu üç ilkokuldaki 13 şube oluşturmuştur. Çalışmaya 226 erkek, 222 kız olmak üzere toplam 448 öğrenci katılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, ilkokul öğrencilerinin ekran bağımlılığı, zorbalık ve yalnızlık düzeylerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Erkek öğrencilerin ekran bağımlılığı ve zorbalık düzeyleri kız öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin kardeş sayısı, ebeveyn eğitim düzeyi, sınıf düzeyi ve hane geliri değişkenlerine göre zorbalık düzeyinde anlamlı farklılıklar oluştuğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin hane geliri, kardeş sayısı ve anne eğitim düzeyi değişkenlerine göre yalnızlık düzeyinde anlamlı farklılıklar oluştuğu saptanmıştır. Bunlara ek olarak, ekran bağımlılığının zorbalık ve yalnızlık düzeyleri ile pozitif yönde zayıf bir ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur. Zorbalık ile yalnızlık düzeyleri arasında ise orta düzeyde, pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin cinsiyet ve yalnızlık düzeylerinin zorbalığı pozitif yönde yordadığı; annenin ekran kullanım sıklığının ise negatif yönde zorbalığı yordadığı tespit edilmiştir.