İlkokul Öğretmenlerinin Denetmenlere Yönelik Yeterlik Algıları ve Tutumlarının İncelenmesi

ÖZ: Bu araştırmada öğretmenlerin yeterlikleri açısından denetmenlerin rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeyi ve öğretmenlerin denetmenlere yönelik tutumları incelenmiştir. Bu araştırmada ilişkisel tarama modeli uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini 2016-2017 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) ilkokullarında görev yapan 1173 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi belirlenirken tabakalı örneklem yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 398 ilkokul öğretmeni oluşturmuştur. Araştırma veri toplama araçları olarak Sünbül ve İnandı (2005) tarafından geliştirilen “Denetmenlere Yönelik Tutum Ölçeği” ile Sabancı ve Şahin (2007) tarafından geliştirilen “Öğretmenlik Yeterlik Alanları Açısından Denetmenlerin Rehberlik Görevlerini Gerçekleştirme Düzeyleri” ölçekleri kullanılmıştır. Ayrıca öğretmenlere ait kişisel bilgiler toplanmıştır. Kişisel bilgiler; cinsiyet, çalışma süresi, öğrenim durumu ve okuldaki görevi kapsamaktadır. Veriler “SPSS for Windows” programı kullanılarak “Person Momentler Çarpım Korelasyonu” ve “Kruskal Wallis” teknikleri ile “Mann-Whitney U” testi ile analiz edilmiştir. Bulgulara göre, öğretmenlerin denetmenlere yönelik tutumları ve öğretmenlere göre kendilerinin yeterlikleri açısından denetmenlerin rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeyleri “kararsızım” olarak bulunmuştur. Bu sonuca göre, öğretmenlerin denetmenlerin kendi yeterlikleri açısından rehberlik görevlerini yetersiz buldukları ve yapılan denetimden memnun olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin denetmenlere yönelik tutumları ile denetmenlerin öğretmen yeterlikleri açısından rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeyleri arasında korelasyonun olduğu görülmüştür. Buna göre öğretmenlerin denetmenlerin rehberlik görevini gerçekleştirme düzeyine ilişkin algıları ile denetmene yönelik tutumları arasında bağlantı bulunmaktadır. Başka bir ifade ile öğretmenlerin denetmenlerin rehberlik görevleri konusundaki olumsuz düşünceleri denetmen tutumuna da bir miktar yansımıştır. Öğretmenlerin denetmenlere yönelik tutumları ve öğretmenlerin yeterlikleri açısından denetmenlerin rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeylerine ilişkin görüşleri cinsiyet, öğrenim durumu ve branş değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Mesleki kıdem ve ilçe değişkenlerinde ise anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğretmenler kendilerinin kişisel ve mesleki yeterlikleri açısından denetmenlerin rehberlik hizmetlerini yeterli bulmadıklarından, denetmenlerin rehberlik hizmetlerine daha çok ağırlık vermeleri gerekmektedir. Ayrıca, denetmenler rehberlik görevlerini yaparken öğretmenin gelişimini sağlamak için öğretmen yeterlik alanlarına hakim olmalıdırlar. Anahtar Kelimeler: Denetmen, rehberlik, tutum, öğretmen yeterlikleri