İmkanlar ve sınırlar: Bir Osmanlı Gazetesi olarak Garabed Panosyan'ın Ermeni harfli Türkçe Münadi-yi Erciyes'ini okumak (1859-1862)

Bu çalışma, Garabed Panosyan'ın İstanbul'da 1859-1862 yılları arasında Ermeni harfli Türkçe olarak yayımladığı Münadi-yi Erciyes isimli süreli yayına odaklanmaktadır. Çalışmanın amacı, önce bir risale, ardından da gazete olarak iki farklı süreli yayın formunda yayımlanan Münadi-yi Erciyes'i tematik ve bağlamsal çerçevede araştırmacılara tanıtmak ve Münadi-yi Erciyes'in imparatorluğun 19. yüzyıl modernleşme sürecinde üstlendiği rolü ve bu sürece yaptığı olası katkıları anlamaktır. Bu bağlamda çalışmada metodolojik yöntem olarak metin analizi, tarihsel bağlam incelemesi ve sosyokültürel eleştiriye başvurulmuştur. Çalışma, yazarı ve yayımcısı Panosyan'ın kimliğini ve kültürel girişimlerini de göz önünde tutarak, Münadi-yi Erciyes'in tematik, biçimsel ve dilsel özelliklerini belirlemeye odaklanmaktadır. Münadi-yi Erciyes, Ermeni harfli Türkçe yayımcılık faaliyetlerinin yalnızca bir basın faaliyeti olmadığını, bunun ötesinde Osmanlı toplumunda farklı kimlik ve aidiyetlerin modernleşme süreçlerini yürüten kültürel bir girişim olduğunu örneklemektedir. Çalışma kapsamında elde edilen bulgular, Münadi-yi Erciyes'in özelde Ermeni milletinin, genelde ise imparatorluğun modernleşme sürecinde işlevsel roller üstlendiğini ortaya koymaktadır. Bu haliyle çalışma, Ermeni milletinin imparatorluğun modernleşme sürecine katılım biçimlerini ve kendine özgü modernleşme tecrübelerini basının rolü bağlamında ele alarak Osmanlı basın tarihi anlatılarını zenginleştirmeyi ve bu yolda yeni tartışma alanları açmayı amaçlamaktadır.