Redefining authority, alterity, and silence in The Emperor's Babe and Wide Sargasso Sea

Revizyonist yazımın iki önemli ismi olan Bernardine Evaristo ve Jean Rhys, İmparatorun Bebeği ve Geniş, Geniş Bir Deniz adlı şiirsel romanlarında kurmacayla olguyu, gerçeklikle fanteziyi ve siyahi kültürü İngiliz tarihiyle harmanlıyorlar. Bu iki revizyonist çalışma, tarihsel yok sayma ve ırk, cinsiyet, kültür temelli dışlama politikalarına karşı güçlü bir eleştiri sunuyor. Evaristo ve Rhys, Londra'nın otorite ve kurallarla iç içe geçmiş konumu üzerinden, sömürgeci şehir ve kültürün, 'ötekileştirilmiş' figürlerin varlığını özellikle de Antoinette'i ve Zuleika'yı nasıl değersizleştirdiğini iki romanda da net bir şekilde gösteriyorlar. Ardından, bu 'ötekileştirilmiş' figürlerin doğal dünyayla bağlantısını yeniden canlandırarak Londra'nın bir otorite, kontrol ve düzen merkezi olarak merkezileşmesine meydan okuyorlar. Buradan hareketle, tez, 'ötekiliğin' sömürgeci dil ve sömürgeci kültürde kabul görmüş anlamını bu iki romanda nasıl yitirdiği sorusuna yönelmektedir. Evaristo ve Rhys, ötekiliği bir forma oturtmaya veya onu tanımlamaya çalışan tüm sömürgeci uğraşları bir hastalık olarak ele alıyorlar ve çözümü farklı dilleri ve kültürleri romanlarına dahil etmekte buluyorlar. Farklılıkları tek bir birleşik forma indirgeyen mitleri çürütmek için her iki yazar da deyim yerindeyse romanlarında bu çok sesliliği kutluyorlar. Geniş, Geniş Bir Deniz ve İmparatorun Bebeği adlı romanları bu bulgular çerçevesinde inceleyerek, bu çalışma iki yazarın 'otorite,' 'ötekilik' ve 'sessizlik' kavramlarını yeniden nasıl tanımladıklarını incelemektedir. Kent/doğa ve düzen/düzensizlik ikiliklerine eko-feminist bir yaklaşımla bu araştırma, Rhys ve Evaristo'nun eserlerindeki sosyo-politik normları ve gelenekleri revize etmede doğanın ve şiirin dönüştürücü gücünü göstermeyi amaçlamaktadır. Anahtar kelimeler: Jean Rhys, Geniş, Geniş Bir Deniz, Bernardine Evaristo, İmparatorun Bebeği, eko-feminizm, ötekilik, yapısöküm ve revizyon.