Yapısal tamir harçlarının mekanik özelliklerinin plastik atıklarıyla iyileştirilmesi

Bu çalışmada, atık plastiklerin, tamir harcın mekanik özelliklerine etkisi üzerine bir deneysel çalışmadır. Kullanılan atık plastik lifler; 1) Atık polietilen tereftalat (PET) lifleri, PET şişeleri 5×10, 5×15 ve 5×20 mm boyutlarında kesilerek laboratuvarda elde edildi. 2) Atık polietilen lamineli PET (PET/PE) lifleri, PET/PE poşetleri 5×10 ve 5×15 mm boyutlarında kesilerek laboratuvarda elde edildi. PET ve PET/PE lifleri 0,2, 0,5, 0,8, 1, 1,5 ve 2 oranında hacim oranları ile harç içine dahil edildi. 3) hacim oranları ile yüzde 0,2, 0,5, 0,8, 1 ve 1,5 endüstriyel atık polipropilen (PP), polietilen (PE), poliamid (PA), kimyasal yüzey-işlemli endüstriyel atık PP ve PE. Toplam 55 karışım tasarlandı. Çalışmanın her karışımından 4×4×16 cm boyutunda 3 prizmatik numune döküldü ve 3-nokta eğilme testi ile test edildi. Basınç testi, eğilme testinde çıkan örneklerin her iki kenarına uygulanmıştır; böylece, her karışım için altı basınç testi yapıldı. Mekanik testler sırasında yük ve deplasman kaydedildi. Plastik atıkların eğilme ve basınç dayanımı ve tokluğuna etkileri belirlendi. Atık plastik elyafı ile güçlendirilmiş kendiliğinden yerleşen harç (KYH) tasarımı ve beton güçlendirme deneyleri yapıldı. Beton ve KYH arasındaki aderans, beton yüzeyi delme, çivi dikme ve pürüzlendirme 3 farklı yöntemle incelendi. 30,5×7,5×7,5 cm boyutlarında toplam 18 beton kiriş numune 3-nokta eğilme ve basınç testleri ile test edildi. 7,5×7,5×7,5 cm boyutlarında toplam 39 beton küp numune yarmada çekme ve basınç testleri ile test edildi. Plastik atıkların, harcın eğilme tokluğunu önemli ölçüde arttırdığı ve tamir harcının beton güçlendirme performansını olumlu etkilediği tespit edildi.