İndoksakarb'ın Allium cepa L. kök ucu meristem hücreleri üzerine toksik etkileri

Günümüzde kullanımı çarpıcı bir şekilde artan pestisitler, modern tarımda böcekler, yabani otlar, mikroorganizmalar gibi zararlıları kontrol altına almak ve ürün verimini arttırmak için kullanılmaktadır. Bu çalışma, İndoksakarb'ın Allium cepa L. kök ucu meristemhücreleri üzerindeki toksisitesini değerlendirmek için yapılmıştır. Kontrol ve uygulama grupları çimlendirilmiş köklerden oluşturulmuştur. 1.gruba (kontrol grubu) herhangi bir kimyasal madde uygulanmamıştır. 2.gruba ise (uygulama grubu), 24, 48 ve 72 saat zaman periyotları için artan dozlarda İndoksakarb uygulanmıştır. Farklı uygulama sürelerinden sonra tüm gruplardan elde edilen köklerde hücre ölümü, kromozom aberasyonları ve mitotik indeks ışık mikroskobu ile belirlenmiştir. Köklerin antioksidan kapasitelerindeki değişimler FRAP ve TEAC testi ile belirlenmiştir. DNA hasarı ayrıca Komet yöntemi ve RAPD-PCR tekniği ile de ölçülmüştür. Kromozom bozulmaları kromozom köprüsü, C-mitoz, mikronükleus, kromozomların hatalı ayrılması gibi bozulmalar artan konsantrasyonlarda ve daha uzun uygulama sürelerinde elde edilmiştir. İndoksakarb'ın artan doz uygulamaları, 72 saatlik süreçte mitotik indeks değerlerinin azalmasına neden olmuştur. FRAP ve TEAC testi, artan İndoksakarb konsantrasyonlarında köklerin antioksidan kapasitesini azalttığını göstermiştir. Kuyruk DNA yüzdesi ve kuyruk uzunluğu, kontrol grubuna kıyasla tüm maruz kalma sürelerinde belirgin bir ölçüde artmıştır. İndoksakarb'ın dozlarının 72 saatlik uygulamalarında genetik materyal üzerinde genotoksik etkiye neden olduğu RAPD-PCR yöntemiyle belirlenmiştir. İndoksakarb dozlarının arttırılması, A. cepa'nın çalışılan tüm parametrelerinde toksisitenin artması ile sonuçlanmıştır. Sonuç olarak, bu çalışmada İndoksakarb'ın sitotoksik ve mutajenik potansiyeli test edilmiş olup, İndoksakarb insektisitinin doğada kontrolsüz kullanımının canlılara ve çevreye zararlı etkileri olabileceği gösterilmiştir.